Άσπρο

Και είναι η νύχτα
άσπρη σαν ημέρα
πιο αστραφτερή και καθαρή
από κάποια μεσημέρια

και είναι το χιόνι
άσπρο βουνό
τα πάντα σκεπάζει
όμορφα και άσχημα

Smell see taste...

Πως λέμε eat pray love?
Εντάξει τότε και εγώ αρχίζω τρώγοντας...

Όνειρο;

Κοιμάμαι από την κούραση και το ονειρεύομαι; Ή αλήθεια τέλειωσε επιτέλους αυτή η εβδομάδα δουλειάς και αρχίζει το σαββατοκύριακο...;

Λίστα επαγκελματικών δραστηριοτήτων της εβδομάδας...

1. Εγκατάσταση my.. 
2. Conf…
3. Ji…
4. Wordp...
5. Και άλλο Wordp… + Templates
6. Applescr…
7. Javasc...
8. Blog posts
9. πολλά Tweets
10. αμέτρητες ώρες audio & text chats
11. παράλληλα τηλεφωνήματα
12. απαντήσεις σε forums, emails
13. συζητήσεις για... 
14. επιπλοκές στο θέμα του ...

Χμμμ, απίστευτο αλλά αληθινό... το τσίμπιμα στο μάγουλο πονά... για δες το όνειρο φαίνεται να είναι πραγματικότητα.

Καληνύχτα δουλειά... η ελπίδα για δυο ξεκούραστες ημέρες μένει... ας ελπίσουμε να μην μείνει μόνον όνειρο...

Γιατί άραγε μου είναι τόσο σημαντικό να κάνω απολογισμό;

Dinner for two

Για να μη ξεχνιώμαστε... και παρά σοβαρεύουμε...

Πράσινη πεταλούδα

Στο φωτεινό πρόσωπό σου

σήμερα μωρό μου

πράσινη πεταλούδα

ήρθε να ξαπωστάσει

Λουλούδι σε νόμισε

Μοιρωδάτο σε βρήκε

Συνεσταλμένο και όμορφο

σαν ανοιξιάτικο μπουμπούκι

__

Για τον Οδυσσέα

Kάτι όμορφο...

Κεραμικά & Φωτογραφίες ® R.
Παραγγελίες κεραμικών στην διεύθυνση

Η ViSta και ο μάγος...

Το καινούργιο αφεντικό πρότεινε να έγραφα μια ιστορία του πως μπαίνω σιγά σιγά στο κόσμο της καινούργια δουλειάς. Ποια βήματα, ποιες φάσεις περνώ όσο προσπαθώ να μάθω το αντικείμενό της. Ποιες κρυφές ή φανερές διαστάσεις ανοίγονται μπροστά μου ολοένα. Ποια προβλήματα αντιμετωπίζω εμβαθύνοντας, ποιες απροσδόκητες επιτυχίες σημειώνω καθοδόν.
Ενδιαφέρουσα μου φαίνεται αυτή η πρόταση και ήδη ασχολούμαι με την ιδέα και κάνω σκέψεις... Η ViSta και ο μάγος θα μπορούσε να έχει ως τίτλο. Η [σχεδόν] άνεργη ViSta και ο μάγος που της παρουσιάστηκε όταν τον χρειάστηκε σώζοντάς την με τα μαγικά του και σβήνοντας αυτό το [σχεδόν] άνεργη μετατρέποντάς σε το ξανά εργαζόμενη.

Κύκλοι

Σαν κύκλο μέσα στο κορμό
ένα δαχτυλίδι παραπάνω

χρόνο το χρόνο πάνω μου μετρώ
χαίρομαι, απορώ αλλά και απολαμβάνω

Ήλιος

Μερικές φορές με ξαφνιάζω,
και λέω μερικά πράγματα με ευκολία,
στα μικρά πως δυσκολεύομαι
λύση σε άλλα βρίσκω
πως κολλώ ή δε κολλώ,
πως γελώ ή πως μιλώ...

Μερικές φορές με ξαφνιάζεις
και την παρέα μου ζητάς
μόνη άλλοτε με αφήνεις
τηλέφωνο, mail, sms μου στέλνεις
ό,τι μου λες, ό,τι κερνάς
τι από μένα περιμένεις

Μερικές φορές στα ξαφνικά
ο κόσμος μου τέλειος φαντάζει
σωστή η ζωή, ωραία
το μέλλον σίγουρο,
ο δρόμος φωτεινός,
τότε ο ήλιος είναι εγώ
και ολόκληρη εγώ ο ήλιος

Έμπνευση

Πόσο την ποθούσε αυτήν την αίσθηση, πόσο μα την αλήθεια την ήθελε στη ζωή της, την χρειαζόταν βαθιά, έντονα, ξανά δική της. Την ποθούσε, και αν ήταν στο χέρι της θα την είχε επαναληπτικά, θα την κρατούσε μέσα της, δε θα την άφηνε ποτέ να χαθεί, θα υπήρχε στην ύπαρξή της. Αλλά δυστυχώς δεν ήταν στο χέρι της αν θα την συναντούσε. Δεν μπορούσε να την ελέγξει, δεν ήταν δυνατόν να πει ποτέ με σιγουριά πότε θα την έβρισκε, αν θα την ξαναέβρισκε. Δεν ήταν πως δεν της έδινε ευκαιρία, να της εμφανιστεί. Δεν ήταν πως δεν προσπαθούσε να την συλλάβει, προσπαθούσε, αλλά έτσι είναι αυτά μερικές φορές. Όσο πιο πολύ θέλεις κάτι, όσο πιο πολύ το χρειάζεσαι τόσο σίγουρο είναι πως δεν θα σου δοθεί. Λες και κάποιος, ένα αόρατο κάτι επίτηδες το κάνει να σου αρνηθεί τη χαρά. Λες και υπάρχει κάποιος που έχει τη δύναμη να ορίζει τι ζεις, και τι νιώθεις. Λες και υπάρχει κάποιος που άλλη δουλειά δεν έχει από το να σου κάνει την ζωή δύσκολη. Άλλη έννοια δεν έχει, από το να σε κρατήσει μακριά από εκείνην. Εκείνη, εκείνη, τη θυμάσαι άραγε ακόμα; Θυμάσαι αυτό που πραγματικά ήταν ή αυτό που ενδιάμεσα το ρομαντικό μυαλό σου δημιούργησε; Αφαιρώντας ότι αρνητικό, προσθέτοντας όχι ό,τι υπήρξε αλλά ό,τι θα ευχόσουν να είχε συμβεί; Ποιος μπορεί πλέον να ξεχωρίσει όμως τι είναι αλήθεια, και τι όχι. Ποιος έχει το χρόνο, ποιος τη διάθεση, ποιος ασχολείται; "Κανένας" θα μου πεις, "δεν βλέπω ποιον νοιάζει..." Όμως θα κάνεις λάθος γιατί για σένα αν μη τι άλλο το θέμα έχει βάρος. Για σένα, και ίσως μόνον για σένα, υπάρχει ένα νόημα σε όλα αυτά που θυμάσαι. Για σένα, και μάλλον μόνον για σένα, υπάρχει ακόμα και σε αυτό που το μυαλό σου δημιούργησε αλήθεια. Για σένα είναι αλήθεια αυτό που πιστεύεις, αυτό που νιώθεις, αυτό που επιθυμείς ξανά στο δρόμο σου να βρεις. Για σένα πλέον και μόνον για σένα έχει σημασία αν θα βρεθείς για ελάχιστα δευτερόλεπτα ξανά στον εκπληκτικό χώρο της έμπνευσης. Σε εκείνο το χώρο όπου θα ήθελες πάντα να είσαι... Στο ταξίδι του μυαλού σου, στο πιο συναρπαστικό. Εκεί που τίποτε δεν λειτουργεί βάση λογικής, όπου μόνον οι αισθήσεις μετρούν, όπου ο χρόνος περνά ανάποδα, η αριθμητική αναιρείται, όπου οι άνθρωποι δεν είναι το κέντρο του κόσμου, όπου το χρήμα δεν υπάρχει, όπου τα αστέρια χαμογελαστοί κοντινοί σύντροφοι σε σαγηνεύουν με το απαλό τραγούδι τους. Ένα τραγούδι πρόσκληση για ένα ταξίδι χωρίς σχέδιο, χωρίς αποσκευές, χωρίς στόχο, χωρίς εφόσον και εάν, ένα ατέλειωτο ταξίδι ηδονής και δημιουργίας...

--
Καληνύχτα

Πολύτιμες

Πολύτιμες στιγμές,
μικρές και μεγάλες,
ορατές ή αόρατες,
πρόσφατες στην μνήμη

αλλά και ξεχασμένες...
Πολύτιμες στιγμές,
χωρίς εσάς
πως θα ζούσα;

Πολύτιμες στιγμές
χωρίς εμένα
άλλες θα ήσασταν
Χωρίς το εδώ, αλλού θα ήσασταν

Πολύτιμες στιγμές
πολύτιμα άτομα, σπουδαία
αλλά και χωρίς τα σκουπίδια γύρω μας,
πάλι πολύτιμα θα ήσασταν

Πολύτιμες στιγμές
κρατώ την αναπνοή
στης ζωής το σαφάρι εγώ,
να σας αιχμαλωτίσω

----
Καληνύχτα...

Τη ξέρεις αυτή την αίσθηση;

Τη ξέρεις αυτή την αίσθηση; Όταν ακούς μια μουσική, στο ράδιο, στο δρόμο, στο σφύριγμα ενός περαστικού, οπουδήποτε βρε αδελφέ, και στην στιγμή σε συνεπαίρνει; Μια μελωδία η οποία ξαφνικά καταφέρνει να σε αποσπάσει από τα καθημερινά, από την φασαρία της στιγμής, τις σκέψεις για ανοιχτές ή άλυτες υποθέσεις, από άλλες μουσικές, άλλες παρουσίες και να σε πάρει σε ένα άλλο κόσμο; Σε ένα τόπο χωρίς χρόνο. Σε ένα τόπο χωρίς όγκο. Σε ένα τόπο χωρίς όρια. Σε ένα τόπο χωρίς γωνίες και κρύο. Σε ένα τόπο χωρίς αγωνία και λέξεις. Σε ένα τόπο γεμάτο χρώματα. Γεμάτο φόρμες, γεμάτο οσμές, γεμάτο συναισθήματα.

Τη ξέρεις αυτή την αίσθηση; Όταν βρίσκεσαι σε απόλυτη ισορροπία με τον τόπο σου; Όταν δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσει κανείς αν είσαι εσύ στον τόπο σου, ή ο τόπος εσύ; Όταν η μουσική δεν γεμίζει μόνον τον τόπο αλλά και το σώμα σου; Όταν το σώμα σου γίνεται μουσική; Όταν πετάς πιο ανάλαφρα και επιδέξια από τα πιο επιδέξια πουλιά; Όταν δεν ξέρεις ούτε και εσύ ο ίδιος αν είσαι πουλί ή άνθρωπος; Όταν όλα είναι ολόκληρα, και εσύ ευτυχής μαζί τους;

Τη ξέρεις αυτή την αίσθηση; Τη ξέρεις, έτσι δεν είναι; Είμαι σίγουρη πως τη ξέρεις...

Καληνύχτα

Κρυστάλλινη βροχή

Πόσο χαρούμενος
ο κόσμος σου φαντάζει
όταν βλέπεις πως αυτό
που κάνεις αξίζει

πόσο κρυστάλλινη
η διάθεσή σου αστράφτει
όταν οι κόποι σου
για κάποιον βοήθεια είναι

πόσο χαμογελαστά
τα μάτια σου όταν βλέπεις
πόσο καλά στα δύσκολα
τα καταφέρνεις

πόσο δυνατή νιώθεις
πόσο δροσερή
όταν κατάματα τον απογευματινό ήλιο
αντικρίζεις μετά την νεροποντή

Θαύμα

Παρελθόν, παρόν και μέλλον
όλα μαζί μπροστά σου
όμορφα, απίθανα, σκληρά
θαυμαστά και ωραία

Ξέχνα τους φόβους
ξέχνα τους ενδιασμούς σου
ζήσε τα όλα,
ζήσε τα όσο πιο καλά μπορείς

Παρελθόν, παρόν και μέλλον
όλα δικά σου, όλα εσύ
αυτό το τόλμημα
αυτό το θαύμα

Μέχρι τότε θα σε θαυμάζω

Αργά, αργά αλλά σταθερά επιστρέφουμε.
Αργά, αργά αλλά σταθερά προχωράμε.
Αργά, αργά αλλά σταθερά καλυτερεύει η ποιότητα ζωής μας [πάλι]

Αργά, αργά αλλά σταθερά μεγαλώνεις, προοδεύεις, ανακαλύπτεις τον εαυτό σου
Αργά, αργά αλλά σταθερά έμαθα να σε αγαπώ
Αργά, αργά αλλά σταθερά θα πρέπει κάποτε να μάθω να σε αφήσω και θα ανεξαρτητοποιηθείς
Αργά, αργά αλλά σταθερά ελπίζω να μπορώ τότε να βρω ένα άλλο λόγο ύπαρξης

Μέχρι τότε, μέχρι τότε σε θαυμάζω...

Η Δάφνη παραληρεί

Ωραία μέρα
γεμάτη κίνηση
Νόστιμο φαγητό
καλύτερη παρέα
ταξιδιάρικη μουσική
Δροσερό κρασί

Τρεις γέφυρες,
μια ωρίτσα,
δυο άτομα
Ξύλινη πόρτα,
υπέροχη θέα,
ελληνικός καφές
άδειο σπίτι
Αυθόρμητα γέλια

Η Δάφνη παραληρεί
θαυμάζει απολαμβάνει
Ζωή που ξανάνιωσε
στο σώμα της πίσω

Το παιδί και η φράουλα

Το είδες μήπως αυτό;
ο μικρός μες το νερό
πλάτσα πλούτσα κάνει
στην μπανιέρα με νάζι

Ορθάνοιχτα κρατά
μάτια και αυτιά
μαζί με αυτό και εσύ
γίνεσαι παρέα του παιδί

Άραγε απόψε το μυαλό
ποια όνειρα με εικόνες θα γεμίσουν
και αύριο το σχέδιο
με χρώμα θα στολίσουν;

Μια φράουλα ή ένας ιππότης;
Ένας ψαράς ή ο ξάδελφος ο Φώτης;
Ο μάγος από το παιδικό τραγούδι;
Ή ένα μυρωδάτο κόκκινο λουλούδι;

Σαββατοκύριακο

Ζωή μας εβδομάδας
σε δυο μέρες
προσπαθείς
να αναπληρώσεις

Όπου λόγω δειλίας
Ακινητοποιημένη
και ανικανοποίητη
μένεις

Όμως τώρα
ξύπνα, κοίτα,
ο ήλιος έξω
φωτεινός, λαμπερός!

Κακές φωτογραφίες αριστουργημάτων

Πολιορκία


O Spidermann


O ψαράς

Να συστήσω... ο καλιτέχνης...