Άσπρο

Και είναι η νύχτα
άσπρη σαν ημέρα
πιο αστραφτερή και καθαρή
από κάποια μεσημέρια

και είναι το χιόνι
άσπρο βουνό
τα πάντα σκεπάζει
όμορφα και άσχημα

Τραινάκι

Τραινάκι του τρόμου
οι μέρες μας
μια πάνω, μια κάτω
στριφογυριστές
και γρήγορες

η έλλειψη ελέγχου
απόλυτη
το ουρλιαχτό
ασυναίσθητο
τρόμος και ζάλη

Ανακούφιση; Γιατί;
Επειδή επιζήσαμε;
Και όμως
αύριο οικιοθελώς
στο ίδιο τραινάκι
πάλι εισητήρια θα κόψουμε

Σήμερα

Ζήλεψα σήμερα

την ευτυχία άλλων

Συνειδητοποίησα

για άλλη μια φορά

την μοναξιά

μέσα μου

τι σε έχω

τι σε βρίσκω

πάλι μόνη

είμαι

πάλι μόνος

είσαι

.

Όταν

Όταν λείπω δε σε σκέφτομαι
όταν επιστρέφω
σε αναζητώ
όταν σε επιζητώ
σε χάνω
όταν σε χάνω
με βρίσκεις

Λέξεις

Υπάρχουν κάτι λέξεις που έχουν μεγαλύτερη σημασία από άλλες. Κάποιες που φοβάμαι όχι μόνον να βγάλω από το στόμα αλλά και να περάσουν από το μυαλό μου. Λέξεις που έχουν ιδιαίτερη υπόσταση και βάρος. Δεν είναι μια απλή συλλογή γραμμάτων ή συλλαβών... Όποτε τόλμισα μέχρι τώρα να τις πω συνέβει, πως τα έφερε η τύχη, κάτι και έφερε τα πάνω κάτω. Καυγάδες, χωρισμοί, ληστείες, σοβαρά προβλήματα υγείας κτλ κτλ

Με κάποια από αυτές τις λέξεις παλεύω σήμερα όλη την ώρα. Νοιώθω ήδη τα ξωτικά που έρχονται να βασανίσουν εμένα και τα άτομα που αγαπώ. Προσπαθώ να διαλύσω τα διάφορα σενάρια της καταστροφής που διαγράφονται στο μυαλό άθελά μου...

Πως να τη διώξω αυτήν την λέξη; Τι να κάνω για να εξουδετερωθεί η δράση της; Πως να διαλύσω τα 'μάγεια' της; Τι διώχνει φαντάσματα; Πως μπορεί κάποιος στους μοντέρνους καιρούς που ζούμε να πιστεύει σε τέτοιες δυσειδεμονίες; Πως μπορεί; Μπορεί.. όπως μπορεί μια λέξη να στοιχειώνει μια ζωή και κατακαιρούς να αποδεικνύει φαντασμαγορικά τη δύναμή της!

Ταξείδι

Προετοιμασίες λίγες μέρες πιο πριν,
ανυπομονησία πριν την πτήση
επαφές με αγνώστους
στο αεροπλάνο
Τρένο, ηλεκτρικός…
καθίσματα λεωφορείου στο πλοίο
Ήλιος, χαμόγελα, αγγαλιές
μέρες χωρίς ρολόι,
Δευτέρα σήμερα ή Τρίτη;
Θάλασσα και μπάνιο
Καρπούζι με σουβλάκι
Φυστίκια, Μπύρα; Γιατί όχι...
Πως; Ήδη αύριο φεύγουμε;
Φασαρία του λιμανιού
Του λεωφορείου
Του αεροδρομείου
15 βαθμοί διαφορά
Επιστροφή... ύπνος!

Αμπελοφιλοσοφίες

Όσο ψάχνεις δε βρίσκεις.
Όταν δε ψάχνεις μπορεί και να μην βρεις.
Όταν βρεις μάλλον δε θα σταματήσεις να ψάχνεις.
Ό,τι βρήκες δε κρατά για την αιωνιότητα.
Αμπελοφιλοσοφίες σώζουν την στιγμή.

Ψάχνω τον τρόπο

Δε έχω ιδέα πως.

Ούτε πότε.

Ή την έκταση.

Ξέρω μόνο

πως χρειάζεται

εκτόνωση.

Σφουγγάρι

Σφουγγάρι νομίζεις το μυαλό
αβίαστα, εύκολα ρουφά
γνώσεις, σκέψεις, νέες εντυπώσεις

Και έβαλες αλόγιστα σκοπό
από την μια στιγμή στην άλληνε θαρρώ
τα κενά του μανιωδώς να εξαντλήσεις

είναι έξυπνο όμως αυτό
περισσότερο από πριν δε θα δουλεύει
διαλέγει μόνον τι ξεχνά, και τι τώρα χρησιμεύει

Χειμαρρος

…

Χείμαρρος οι ερωτήσεις

τα μηνύματα σωρός
βαβυλώνιες απαντήσεις
κουραστικός νέος καιρός

…

Πόσα

Πόσα ακόμα θα [σου] δώσω
μέχρι να παραδεχθώ
πως τίποτε
δε θα γεμίσει
την απόσταση
που επιμένεις να κρατάς
απεναντί μου;

Αύριο

Τι το αύριο
για σε φέρνει;
ποιος το ξέρει
ποιος το ξέρει

Μπουμπούκι το μέλλον
και θα ανθίζει;
ποιος γνωρίζει
ποιος γνωρίζει

Σήμερα και εχθές
αύριο παρελθόν
ιστορία χωρίς παρόν
χωρίς παρόν

Αντίο

Ασπροκόκκινο ψάρι
δώρο μονόπλευρης αγάπης
εχθές το βράδυ
πέθανες

αλίμονο
δεν άφησες πολλά
εκεί που εμπόδισαν
την αγάπη ν'ανθίσει

Πρώτος έρωτας

Αχ Κωστάκη μου καλέ
να ήξερα μωρέ
τι απόγινες που να'σαι
αν ακόμα με θυμάσαι

Τρία ήσουν, τέσσερα εγώ
στον κήπο παίζαμε κρυφτό
όταν δίναμε ροζ φιλιά
πίσω απ΄την τριανταφυλλιά

Λίγα έμειναν στην μνήμη
πιο πολλά κατέληξαν στην λήθη
πέρα απ'το ξυρισμένο σου κεφαλάκι
όταν έγινες πρωτάκι

Αχ Κωστάκη μου καλέ
τι θα έκανα αραγέ
τώρα αν ήξερα που είσαι
και ακόμα εμε θυμάσαι

Θα ερχόμουν να σε βρω
να ξαναζήσω τα ροζ τα σ΄αγαπώ
τα φιλιά της τριανταφυλλιάς
τα ζουμερά φρούτα της συκιάς;

Αχ Κωστάκη μου καλέ
ήταν όμορφο μωρέ
αυτό που ζήσαμε ήταν αγνό
σαν την ηλικία ανεπανάληπτο

___
Ως απάντηση στην πρόσκληση παιχνιδιού της Marinas

Μουσική...

Μουσική ακούω
και ξαφνικά γαληνεύω
τι με πείραξε το πρωί;
το μεσημέρι τι με ενόχλησε;
τίποτε δεν μένει εκεί
που η μελωδία ακούμπησε

Μουσική ακούω
και υποσυνείδητα ηρεμώ
ποιες αγωνίες το βράδυ
τα όνειρα ταράζουν;
τίποτε δε μένει εκεί
που μελωδίες ησυχάζουν

Μουσική ακούω
και τον χρόνο χώρο χάνω
ποιο το χθες ήταν;
ποιο να είν' το αύριο, ποιο;
τίποτε δε μένει εκεί
που η μελωδία γεμίζει το μυαλό

Αντί-ποίημα

Μια φορά και ενά καιρό
δεν κλήθηκε η ViSta στον χορό
έτσι δεν χόρεψε καλά
ούτε κούνησε την πονηρή ουρά
παρά έμεινε να κοιτάζει σαν χαζό
έξω από το μεγάλο παραθυρό
της τον ασχημομούρη τον κηπουρό

Chill out

Τέλος εβδομάδας
και η ανάγκη για ξεκούραση μεγάλη
είναι το αντικείμενο
η πίεση, το πόστο
όχι οι άνθρωποι είναι και μόνο

Τέλος εβδομάδας
αρχή σαββατοκύριακου
πόσα θες να ζήσεις
πόσα να πρωτοπρολάβεις
μα που χρόνος να ανασάνεις;

Τέλος εβδομάδας
το λούκι γύρω σου ορατό
στο καναπέ ψάχνεις τις δυνάμεις
αλλά τίποτε δε βρίσκεις
μέχρι την Δευτέρα πίσω στο κλουβί σου να γυρίσεις

Da capo

Δυο χρόνια πέρασαν αλλά

αναζητάς πάλι απ' την αρχή
λες και δεν πέρασε εκείνη η εποχή
που νέο στέκι έψαχνες παλιά

Δυο χρόνια πέρασαν και πάνε
ότι έμαθες, έμαθες,
ότι είδες, είδες
τώρα στα αχρείαστα περνάνε

Καινούργιες εποχές
διαφορετικές εμπειρίες
άγνωστες ιστορίες
για σένα μακάρι ταιριαστές

Da capo λέει ο μουσικός
ξέροντας τι εννοεί
και όπως πάντα θα δείξει ο καιρός
αν η σημερινή εποχή το κυνήγι ευνοεί

Ανοιξιάτικα σκιρτήματα

Σιγά σιγά αρχίζεις
χωρίς λόγο να χαμογελάς
τα τραγούδια σαν χαζός
του ραδιοφώνου να μουρμουράς

Είναι η άνοιξη λες σαφώς
και ο καλός καιρός
τον λόγο ξέρεις όμως πιο καλά
είσαι δεσμευμένος αλλά...

Ανοιξιάτικα σκιρτήματα
σε πληγωμένες καρδιές
παιδιάστικα καμώματα
για καινούργιες αγκαλιές

Η σούπα

Μια σούπα μια φορά
εκεί που έβραζε για τα καλά
σκέφτηκε τον τέντζερε
και από συμπόνια αναστέναξε

Τα βράδια πως ο καημένος πλήττει
βρώμικος στον νεροχύτη...
Λες όμως τότε κρυφά για 'με να κλαίει
να με ποθεί μα να μη το λέει;

Μια σούπα μια φορά
εκεί που έβραζε στα ζεστά νερά
ξαφνικό πόθο ένοιωσε
και από συγκίνηση άφρισε

Αναλογίστηκε τι ερωτικές εκστάσεις
με μεταφυσικές προεκτάσεις
της έδινε η σκέψη του κρυφού της θαυμαστή...
Δεν άντεξε και κόχλασε, τέτοια χαρά ήταν πολλή