Μια καινουργια μερα αρχιζει

Καινούργια ημέρα...

καινούργιο παιχνίδι...

κανούργιες προοπτικές.

To υγρο στοιχειο {η δευτερη}

Εχθες ήμουν στο κολυμβητήριο...
Εχθές ενοιωθα καλά αφού επέστρεψα.

Σήμερα...
με έχει πιάσει γραμπα στις γάμπες και δυσκολεύομαι να περπατήσω...

Γερνάω μαμά... :-(

Συνήθειες, υδραυλικα τιμονια και καφες cappuccino

Τελικά ο άνθρωπος μπορεί πολλά να συνηθίσει.
Αρνητικές καταστάσεις, μέχρι να αντιστραφούν ή να γίνουν χειρότερες.
Θετικές καταστασεις, καταγάλανο ουρανό, καθαρό αέρα, λεφτά, ευκολίες, δυναμικό αυτοκίνητο, ακριβά παιχνίδια...

Πριν ένα μήνα μου τρακάρε κάποιος το αυτοκίνητο και αναγκάστηκα να το πουλήσω.
Κρίμα γιατί είχα συνηθίσει το υδραυλικό του τιμόνι...

Όσο δεν ήταν σίγουρο αν μπορώ να το επισκευάσω ή όχι, οδηγούσα ένα ενοικιασμένο ακριβό μοντέλο αυτοκινήτου.
Στην αρχή, ντρεπόμουνα να μη με δουν οι γειτονες, δεν μου πάει εμένα τέτοιο αυτοκίνητο σκεφτόμουνα.
Τα μεταξωτά βρακιά είναι για τους μεταξωτούς ποπούς... λέει ο μπαμπάς μου.
Όμως στο τέλος της εβδομάδας είχα συνηθίσει, τον δυναμικό κινητήρα, την υψηλή θέση, τα άνετα καθήσματα, τον αυτοματισμό, το υδραυλικό τιμόνι, τις ψηφιακές ενδείξεις όλων των ειδών, την φιγουρα που έκανα οδηγώντας το.

Όταν το παρέδωσα, αφού αγορασα καινούργιο αυτοκίνητο (χωρίς υδραυλικό τιμόνι αλλά τουλάχιστον με 4 πόρτες) το ένοιωσα ότι θα μου λήψει.
Όμως τελικά και το φιατάκι μου το συνήθισα και το σκληρό τιμόνι του ούτε που το νοιώθω πλέον (άσε που γυμνάζει...)

Το τελευταιο παιχνίδι μου, είναι μια μηχανή του espresso και cappuccino.

Όταν υπάρχουν ευκολίες συνηθίζει κανείς πολύ γρήγορα στην παρουσία τους.
Σημαντικό είναι μόνον, να μην ξεχνώ πώς τα πράγματα που αγοράζουμε για να κάνουμε τη ζωή μας εύκολη είναι απλά εργαλεία και ότι όσο πιο πολλά εχω, τόσο πιο πολύπλοκη κάνω τη ζωή μου.

Παράδοξο;
Παράδοξο αλλά αληθές.

Εικονες της νυχτας

Σκοτάδι...



εκπομπές στην τηλεόραση...



ενημέρωση...
επικοινωνία...
μέσo έκφρασης.

Oνειρα γλυκά

Καληνύχτα μωρό μου, όνειρα γλυκά
Σε αγαπώ να το ξέρεις, χωρίς όρους έτσι απλά.

Ξεκουράσου αγάπη μου από της μέρας τα πολλά.
Στο μαλακό παπλωμά σου με την καρδιά σου ελαφριά.

Η μαμα και ο μπαμπας μπορει να μη μένουν μαζί,
όμως πάντα στη ζωή τους την καλύτερη θέση θα'χεις εσύ.

Δεν είσαι μόνος καρδιά μου, μη το ξεχνάς.
Μη στεναχωριέσαι για μικροπράγματα, συνεχώς να γελάς.

Αυριο στο πρωινό θα σε ρωτήσω να μου πείς,
τί ονειρεύτικες ψυχή μου ετούτη τη βραδιά με το στρώμα καταγείς.

Είσαι ότι καλύτερο συνέβει στη ζωή μου, μην απορείς.
Σ΄αγαπώ, τίποτε άλλο, να είσαι ευτυχής...