28 Σεπτεμβρίου 2008

Περίεργη ζωή

Εκεί που νομίζει κανείς πως χάνεται και χειρότερα δεν υπάρχουν, έρχεται μια ηλιαχτίδα και γεμίζει με το φως της ελπίδας ετοιμοθάνατες ψυχές. Πάνω που μπαίνει μια θετική σειρά στα πράγματα, ανάβει μια φλόγα και αναθεωρεί με μιας πολλά δεδομένα. Πάνω που σου ανοίγουν κάποιοι τις πόρτες του σπιτιού τους, κλείνουν τα παραθυράκια που είχες στην ζωή τους. Πάνω που νόμιζες πως η μόνη σου έννοια όταν τρέχεις, θα είναι τα χιλιόμετρα, εμφανίζεται ένας περίεργος που ενοχλείται με το γέλιο σου. Πάνω που αγόρασες ένα σπρέι για αθλητικά ατυχήματα, καλείσαι να το χρησιμοποιήσεις. Πάνω που αποφάσισες ό,τι είσαι καλά, και ό,τι βρίσκεσαι σε ένα καλό δρόμο, η ζωή αλλιώς σου τα παρουσιάζει...

27 Σεπτεμβρίου 2008

Όταν

Όταν περνά ο καιρός και δε προλαβαίνεις τίποτε πέρα από τα καθημερινά...
Όταν χτυπά το πρωί το ξυπνητήρι και από κούραση το βάζεις για άλλα 11 λεπτά στην αναμονή...

Όταν τα πράγματα αλλιώς έρχονται από ότι ήσαν προγραμματισμένα..
Όταν ακόμα και ο ίδιος ο blogger δεν θυμάται πλέον το account με το οποίο συνδέεσαι...

Όταν το κινητό κατάντησε να αντικαταστά την επαφή σου με άλλους ανθρώπους...
Όταν για issue numbers μιλάς, αλλά σου διαφεύγει το περιεχόμενό τους.

Όταν όσα και να κάνεις, πάντα κάτι ανοιχτό μένει...
Όταν και τον αθλητισμό που κάνεις για την διασκέδαση, αρχίζεις να τον μετράς με ορθολογικά μέτρα και σταθμά και ενοχλήσαι όταν θεωρείς πως δεν αρκεί...

Τότε, ε τότε είναι ίσως καιρός για να αναθεωρήσεις
για άλλη μία φορά τις προτεραιότητές σου

21 Σεπτεμβρίου 2008

'Εκθεση ιδεών... "Τι χρειάζομαι για να είμαι ευτυχισμένος"

Τι χρειάζομαι για να είμαι ευτυχισμένος/η; Δύσκολη ερώτηση, αλλά άμα κάνουμε μια αρχή και απαριθμήσουμε μερικά πράγματα αυθόρμητα και χωρίς σειρά... ίσως βρεθεί τότε μια απάντηση.

Υγεία και καλή σωματική κατάσταση. Όχι μόνον για μένα αλλά και για τα πρόσωπα που αγαπώ και μου είναι σημαντικά. Οικονομική άνεση και ανεξαρτησία. Ευχάριστο χώρο ζωής.
Διανοητικές προκλήσεις με θετικές καταλήξεις. Επαγγελματικές επιτυχίες. Θαυμασμό και αγάπη.

Ξέχασα τίποτε; Σίγουρα, αλλά τι;

17 Σεπτεμβρίου 2008

Γρήγορη ανάρρωση

Και πάνω που νόμιζα πως υπάρχει λόγος να δυσανασχετώ με τον όγκο της εργασίας, την έλλειψη χρόνου και την συνεχή ύπαρξη έντασης... έμαθα πως ένας τριαντάρης συνάδελφος βρίσκεται στην εντατική λόγο εμφράγματος. Το δεύτερο στα χρονικά του, έχοντας βάλει πριν λίγα χρόνια by pass...

Περαστικά λοιπόν του ανθρώπου και γρήγορη ανάρρωση!