ViSta

Ανοίξαμε και σας περιμένουμε

2010-12-30T21:45:00.006+01:00

Κλείσαμε εδώ...
και σας περιμένουμε εκεί !
Στα προηγούμενα χρόνια, από τον Αύγουστο 2005 μέχρι σήμερα…

1176 κείμενα στο ViSta και 228 στο ViSta (De), 1404 συνολικά μεταφέρθηκαν.
Από τα σχόλια (4440; 4214 εδώ συν 226 στο γερμανικό) δυστυχώς μεταφέρθηκαν μόνον κάποια λίγα...

Άρα...το ηθικό νόημα είναι... ανοίξαμε και σας περιμένουμε από τώρα και έπειτα εδώ!

Άσπρο

2010-12-20T00:56:00.001+01:00

Και είναι η νύχτα
άσπρη σαν ημέρα
πιο αστραφτερή και καθαρή
από κάποια μεσημέρια

και είναι το χιόνι
άσπρο βουνό
τα πάντα σκεπάζει
όμορφα και άσχημα

Για το μπαμπά

2010-11-29T22:47:00.001+01:00

✝ 23.11.2010

Οι άλλοι

2010-11-13T21:35:00.005+01:00

Από τότε που θυμάται τον εαυτό της
ήθελε να είναι κάποιος άλλος,
πάντα ήθελε να είναι κάπου αλλού.

Τώρα είναι αλλιώς·
τώρα είναι αλλού.

Άλλαξε;

Οι καιροί άλλαξαν,
άλλαξε και ο τόπος…

Infinitely together is wonderful - grenzenlos gemeinsam ist wunderbar

2010-11-11T15:05:00.000+01:00

Είχα γράψει και στο παρελόν για αυτή την προσπάθεια... Εδώ και κάποιες μέρες βοηθώ στην πραγματοποίηση ενός μη κερδοσκοπικού προγράμματος...με τον τίτλο
Infinitely together is wonderful - grenzenlos gemeinsam ist wunderbar

Για τεχνικούς λόγους μεταφέρθηκε η ιστοσελίδα της προσπάθειας και βρίσκεται τώρα εδώ:
http://www.pureempathy.com/blog/friends/

Η ιδέα είναι η εξής: Να δημιουργηθεί μια μεγάλη εικόνα που να περιέχει φωτογραφίες ατόμων με ειδικές ανάγκες, φίλων και συγγενών ή και ανθρώπων που συμφωνούν με την άποψη ότι άτομα με ειδικές ανάγκες και αναπηρίες ανήκουν φυσικά στην κοινωνία μας και είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της.

Όποιος θέλει μπορεί να στείλει φωτογραφίες, και φυσικά να προωθήσει την ιδέα :)
Περισσότερες πληροφορίες για το πως και τι θα βρείτε εδώ

http://www.pureempathy.com/blog/friends/your-submission/ (Αγγλικά)
http://www.pureempathy.com/blog/friends/schicke-dein-bild/ (Γερμανικά)

Ευχαριστούμε εκ των προτέρων για το ενδιαφέρον και την συμμετοχή.

. και -

2010-10-22T22:38:00.001+02:00

χωρίς λόγια

Smell see taste...

2010-10-18T22:58:00.003+02:00

Πως λέμε eat pray love?
Εντάξει τότε και εγώ αρχίζω τρώγοντας...

Υπέροχη ιδέα...

2010-10-10T23:30:00.000+02:00

Μια πολύ ενδιαφέρουσα κίνηση παρουσιάστηκε εχθές στο διαδίκτυο με τον τίτλο "infinitely together is wonderful" (μαζί χωρίς σύνορα είναι υπέροχα).

Οι διοργανωτές, στους οποίους δεν το κρύβω ανήκω και εγώ, προσπαθούν να δημιουργήσουν μια μεγάλη εικόνα με όσο γίνεται πιο πολλές φωτογραφίες ανθρώπων οι οποίοι συμφωνούν με την ιδέα ότι είμαστε όλοι όμορφα συνδεδεμένοι όταν αναιρούμε φραγμούς στην συναναστροφή μας με άτομα με ειδικές ανάγκες και τους βλέπουμε ως ένα αυτονόητο μέρος της κοινωνίας ανεξάρτητα φυλής, ηλικίας, κοινωνικής θέσης ή μεγέθους αναπηρίας...

Εύχομαι να βρει αυτή η ιδέα αρκετούς συμπαραστάτες... η κίνηση στις ομάδες στο flickr και facebook αυξάνεται, και η εικόνα μεγαλώνει ολοένα.

Το αποτέλεσμα μπορεί να δει κανείς online στις σελίδα www.friendswithvisions.com

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στις ανάλογες ομάδες στο flickr και facebook και στο blog των διοργανωτών:
grenzenlos-gemeinsam-ist-wunderbar (Deutsch)
infinitely together is wonderful (English)

Ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την συμμετοχή :)

Όνειρο;

2010-10-09T00:22:00.005+02:00

Κοιμάμαι από την κούραση και το ονειρεύομαι; Ή αλήθεια τέλειωσε επιτέλους αυτή η εβδομάδα δουλειάς και αρχίζει το σαββατοκύριακο...;

Λίστα επαγκελματικών δραστηριοτήτων της εβδομάδας...

Εγκατάσταση my..
Conf…
Ji…
Wordp...
Και άλλο Wordp… + Templates
Applescr…
Javasc...
Blog posts
πολλά Tweets
αμέτρητες ώρες audio & text chats
παράλληλα τηλεφωνήματα
απαντήσεις σε forums, emails
συζητήσεις για...
επιπλοκές στο θέμα του ...

Χμμμ, απίστευτο αλλά αληθινό... το τσίμπιμα στο μάγουλο πονά... για δες το όνειρο φαίνεται να είναι πραγματικότητα.

Καληνύχτα δουλειά... η ελπίδα για δυο ξεκούραστες ημέρες μένει... ας ελπίσουμε να μην μείνει μόνον όνειρο...

Γιατί άραγε μου είναι τόσο σημαντικό να κάνω απολογισμό;

Το προηγούμενο ΣΚ

2010-10-06T15:24:00.000+02:00

H εβδομάδα που μας πέρασε...

2010-09-24T10:03:00.000+02:00

Αναπολώντας το Σαββατοκύριακο

Εμπλεγμένος στην καθημερινότητα της εβδομάδας

Saturday's sun

2010-09-18T22:35:00.003+02:00

Τραινάκι

2010-09-16T23:25:00.002+02:00

Τραινάκι του τρόμου
οι μέρες μας
μια πάνω, μια κάτω
στριφογυριστές
και γρήγορες

η έλλειψη ελέγχου
απόλυτη
το ουρλιαχτό
ασυναίσθητο
τρόμος και ζάλη

Ανακούφιση; Γιατί;
Επειδή επιζήσαμε;
Και όμως
αύριο οικιοθελώς
στο ίδιο τραινάκι
πάλι εισητήρια θα κόψουμε

Cookie

2010-09-13T23:25:00.002+02:00

Let's start a cookie club :)

Dinner for two

2010-09-12T22:41:00.002+02:00

Που

2010-09-08T20:58:00.000+02:00

Μα που πάει ο χρόνος και χάνεται;

Σπασμένη μου φαίνεται η κλεψύθρα

Καιρός

2010-09-05T17:53:00.004+02:00

Καιρός για τρέξιμο

καιρός για δουλειά

καιρός για παράπονα

για τον χρόνο

που δεν υπάρχει

για τις αποφάσεις

που κάποτε έγιναν

για παραχωρήσεις

που δεν γίνονται

και περνά ο καιρός

και γίνονται άλλα

όσο ξεχνάμε

πως ζούμε

σε τέτοιους καιρούς

καιρούς χωρίς χρόνο

'Οπως και να το κάνουμε…

2010-08-27T21:52:00.001+02:00

Τραλαρό
τραλαρί...

Τραλαρό, τραλαρί... :)

Όπως και να το κάνουμε πάντα κάνει καλό να ακούμε εγκώμια για το πρόσωπό μας, πόσο μάλλον όταν αυτά γίνονται στο χώρο της δουλειάς. Έτσι δεν είναι;

Φιρουλί, φιρουλά... :)

___
Καλό Σαββατοκύριακο…

Ε - Θετική ενέργεια

2010-08-26T15:45:00.000+02:00

Γράφω, σβήνω. Δεν μου αρέσει αυτό που γράφω. Δεν με πειράζει που το σβήνω. Δεν είναι οι λέξεις με τις οποίες δεν συμφωνώ, δεν είναι οι εικόνες που φαντάζουν άσχημες, δεν είναι οι αντιδράσεις που με απασχολούν. Είναι οι αρνητική ενέργεια που απελευθερώνεται. Είναι τα αρνητικά αισθήματα που με ενοχλούν. Δεν μου αρέσουν. Δεν τα θέλω. Δεν μπορώ να ελέγξω τις πράξεις των άλλων, μπορώ όμως να προσπαθήσω να ελέγχω το τι θα αφήσω να με ακουμπήσει.
Θετική ενέργεια χρειάζομαι εγώ, η αρνητική ας είναι θέμα άλλων...

Μετρά άραγε αυτό το Happy End ως θετική ενέργεια; ;-)

UPDATE: Αυτό το κείμενο είναι επανάλληψη και εμφανίστηκε αρχικά στο blog στις 24 Απριλίου 2007

Για να μη ξεχνιώμαστε... και παρά σοβαρεύουμε...

2010-08-25T20:38:00.000+02:00

Σήμερα

2010-08-24T23:00:00.005+02:00

Ζήλεψα σήμερα

την ευτυχία άλλων

Συνειδητοποίησα

για άλλη μια φορά

την μοναξιά

μέσα μου

τι σε έχω

τι σε βρίσκω

πάλι μόνη

είμαι

πάλι μόνος

είσαι

Haiku

2010-08-24T20:27:00.005+02:00

Εύθραυστη λεπτή,

φαινόμενο σπάνιο·

Ω ευτυχία

Limerick

2010-08-23T15:01:00.007+02:00

Το μυστικό ενός χτίστη από το Μαρόκο

για ιδιαίτερα λείους τοίχους, ήταν στο στόκο

ανακάτευε βλέπεις

-περίμενε μην προτρέχεις-

στον γύψο λίγες σταγόνες σπέρμα με choco

ΥΓ. Αναγνωρίζω φυσικά το γεγονός, πως μερικά από τα Limericks δεν είναι εντελώς επιτυχημένα, μένοντας όμως στο πνεύμα της παρουσίασης "Where Do Ideas Come From" θα γράφω τις επόμενες μέρες το ένα ή το άλλο με την ελπίδα κάποτε να συντάξω κάποια ιδιαίτερα καλά. Μέχρι τότε λοιπόν... υπομονή και εργασία ;-)

Limerick

2010-08-20T22:39:00.016+02:00

Μια κοπέλα από την όμορφη Ικαρία
πως τα κατάφερνε; Ιδού η απορία.

Μηχανολόγο τη Τρίτη
κάθε Πέμπτη τον χτίστη
Σάββατο βράδυ τον υπάλληλο απ'την εφορία

Όταν

2010-08-19T23:03:00.007+02:00

Όταν λείπω δε σε σκέφτομαι
όταν επιστρέφω
σε αναζητώ
όταν σε επιζητώ
σε χάνω
όταν σε χάνω
με βρίσκεις

Limerick

2010-08-15T20:00:00.007+02:00

Μια σκορπίνα από τον Aτλαντικό Ωκεανό

ματαίως έψαχνε ρωμαλαίο γαμπρό γυαλιστερό

βλέπεις όλοι φοβούντο

και μακριά κολυμπούντο

αποφεύγοντας το θερμό φιλί της, το θανατερό

Κρίμα…

2010-08-15T12:35:00.006+02:00

Ταξείδι μυαλού

όμοιο χιλιομέτρων

ανελεύθερο

Λέξεις

2010-08-13T22:31:00.001+02:00

Υπάρχουν κάτι λέξεις που έχουν μεγαλύτερη σημασία από άλλες. Κάποιες που φοβάμαι όχι μόνον να βγάλω από το στόμα αλλά και να περάσουν από το μυαλό μου. Λέξεις που έχουν ιδιαίτερη υπόσταση και βάρος. Δεν είναι μια απλή συλλογή γραμμάτων ή συλλαβών... Όποτε τόλμισα μέχρι τώρα να τις πω συνέβει, πως τα έφερε η τύχη, κάτι και έφερε τα πάνω κάτω. Καυγάδες, χωρισμοί, ληστείες, σοβαρά προβλήματα υγείας κτλ κτλ

Με κάποια από αυτές τις λέξεις παλεύω σήμερα όλη την ώρα. Νοιώθω ήδη τα ξωτικά που έρχονται να βασανίσουν εμένα και τα άτομα που αγαπώ. Προσπαθώ να διαλύσω τα διάφορα σενάρια της καταστροφής που διαγράφονται στο μυαλό άθελά μου...

Πως να τη διώξω αυτήν την λέξη; Τι να κάνω για να εξουδετερωθεί η δράση της; Πως να διαλύσω τα 'μάγεια' της; Τι διώχνει φαντάσματα; Πως μπορεί κάποιος στους μοντέρνους καιρούς που ζούμε να πιστεύει σε τέτοιες δυσειδεμονίες; Πως μπορεί; Μπορεί.. όπως μπορεί μια λέξη να στοιχειώνει μια ζωή και κατακαιρούς να αποδεικνύει φαντασμαγορικά τη δύναμή της!

Ταξείδι

2010-08-08T15:45:00.005+02:00

Προετοιμασίες λίγες μέρες πιο πριν,
ανυπομονησία πριν την πτήση
επαφές με αγνώστους
στο αεροπλάνο
Τρένο, ηλεκτρικός…
καθίσματα λεωφορείου στο πλοίο
Ήλιος, χαμόγελα, αγγαλιές
μέρες χωρίς ρολόι,
Δευτέρα σήμερα ή Τρίτη;
Θάλασσα και μπάνιο
Καρπούζι με σουβλάκι
Φυστίκια, Μπύρα; Γιατί όχι...
Πως; Ήδη αύριο φεύγουμε;
Φασαρία του λιμανιού
Του λεωφορείου
Του αεροδρομείου
15 βαθμοί διαφορά
Επιστροφή... ύπνος!

Πάτμος, Πέτρα

2010-08-07T17:12:00.008+02:00

Πάτμος, Κώς ή Σάμος στο maps.google.com

Πάτμος στην ελληνική Wikipedia ή στην Γερμανική για όποιους χρειάζονται περισσότερες πληροφορίες ;-)

ΥΓ. Πάτμος / Σάμος ή Πάτμος / Κώς είναι 91,8 χλμ

iPhone 4

2010-06-08T14:45:00.011+02:00

Χωρίς λόγια...

FaceTime.… cool :-)

Πως να το πει;

2010-05-27T22:37:00.003+02:00

Όταν δουλεύει κανείς στο χώρο του, και δεν βλέπει τους συναδέλφους συχνότερα από τα τριήμερα meetings ανά τετράμηνο, είναι δύσκολο κατά καιρούς να ψυχολογήσει την προθεση με την οποία κάποια πράγματα λέγονται ή γράφονται από συναδέλφους ή το αφεντικό.

Είναι ο έπαινος ειλικρινής; Tο αρνητικό σχόλιο προσωπική μομφή ή απλά αντικειμενική άποψη; Ειρωνικό το smily; Σε ποια κατάσταση / διάθεση είναι ο άλλος όταν του δείχνεις, μέσω διαδικτύου το αποτέλεσμα μιας εβδομάδας εργασίας; Ποιους μομφασμούς να κάνει άραγε; Κρυφούς για σένα, ορατούς για την γραμματέα δίπλα του;

Πως να το πει το μπράβο το αφεντικό για να το ευχαριστηθείς; Πάντα υπάρχει ένα ερωτηματικό αν πιστεύει ο συνομιλητής σου τον έπαινο ή όχι. Πόσο μάλλον όταν δεν τον βλέπεις και πρέπει να βγάλεις συμπεράματα μόνον από τη φωνή ή τα γραφόμενα.

_

Καλησπέρα...

Ελληνική οικονομία / πιθανή λύση;

2010-04-20T21:34:00.005+02:00

Λές;

Το video στο youtube βρίσκεται εδώ

Μια εβδομάδα αργότερα

2010-04-13T21:02:00.006+02:00

... και πάλι δεν έχω τίποτε να πω πέρα από το επόμενο...
νοιώθω τόοοοοοοοοοοοοοοοσο κουρασμένη!
Mετά χαράς να έπεφτα για ύπνο (από τις εννιά το βράδυ), αλλά έλα ντε που πρέπει για μία και μισή ώρα να κρατώ το πόστο...
Πριν λοιπόν με πάρει ο ύπνος στα ξαφνικά και τα πλήκτρα αφήσουν σημάδι στο κούτελο όταν αυτό χτυπήσει το γραφείο πέφτοντας... στέλνω τις ευχές μου για μια καλή νύχτα και παραθέτω ένα αστείο σκίτσο που βρήκα στο internet:

Αν αναρωτιέστε γιατί μιλά το σκίτσο... μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ

Εύρημα

2010-04-06T21:07:00.012+02:00

Τι βρίσκει κανείς όταν ψάχνει για νέα περί του iPad; Μα τι άλλο... Νέα για το iPad αλλά και άλλους μικρούς θησαυρούς... σαν και τους επόμενους με ιδέες για μελοντικά μηχανήματα...

όπως αυτές σε ένα ποστ του 2006

Τώρα ξέρω τι μου λείπει

2010-03-31T14:56:00.005+02:00

Εδώ και μήνες δουλεύω αποκλειστικά με Apple μηχανήματα. Εδώ και μήνες έχω την αίσθηση πως κάτι λείπει αλλά επειδή η έλλειψη αυτή δε βιώνεται αρνητικά δεν ασχολήθηκα και πολύ για να την καταλάβω εις βάθος. Όλα αυτά μέχρι προχθές. Γιατί τότε έτυχε ένας φίλος να έχει πρόβλημα με τον εκτυπωτή του και ζήτησε τη βοήθειά μου. Τότε κατάλαβα τι τόσο καιρό έλλειπε χωρίς να 'λείπει'. O θόρυβος που κάνουν οι συμβατοί συνήθως υπολογιστές, είτε με το ανεμιστηράκι, είτε με τους δίσκους είτε με τον οδηγό των CD/DVD.

Ξέρετε για ποιο πράγμα μιλώ; Έχετε προσέξει πόση φασαρία κάνει ένας συνήθης συμβατός υπολογιστής, και έτυχε ποτέ να συγκρίνετε με ένα της Apple; Αν όχι προτίνω να το κάνετε. Θα ξαφνιαστήτε με το αποτέλεσμα.

Πράσινη πεταλούδα

2010-03-17T23:23:00.014+01:00

Στο φωτεινό πρόσωπό σου

σήμερα μωρό μου

πράσινη πεταλούδα

ήρθε να ξαπωστάσει

Λουλούδι σε νόμισε

Μοιρωδάτο σε βρήκε

Συνεσταλμένο και όμορφο

σαν ανοιξιάτικο μπουμπούκι

Για τον Οδυσσέα

Ωκεανοί

2010-03-15T22:46:00.009+01:00

"Τι ωραία", είπε στον εαυτό της. Η μουσική γέμιζε το κατά τ΄άλλα άδειο δωμάτιο. Ξάπλωσε στο παρκέ. Έκλεισε τα μάτια της. Ένοιωσε με τα δάχτυλα το πάτωμα γύρω της. Ξηρή σκόνη. Μηδαμινές εγκοπές ανάμεσα στα ξύλα. Μελωδία μιας κιθάρας. Καθαροί τόνοι, μαθηματικοί ρυθμοί. Έκλεισε τα μάτια. Προσπαθούσε να μετατρέψει όλο της το σώμα σε ένα αυτί. Άκουγε με το δέρμα. Η μουσική θάλασσα που την τραβούσε και την άφηνε όπως της άρεσε με τα κύματά της στην ακροθαλασσιά. Να άφηνε τον εαυτό της να ακολουθήσει; Να γινόταν μήνυμα σε φιάλη; Να ξεκινούσε για το μεγάλο ταξίδι; Σ' ένα ταξίδι χωρίς τον έλεγχο της πορίας ή του που θα έφτανε στο τέλος του; Γιατί αναρωτιώταν άραγε; Μήπως δικιά της ήταν η απόφαση; Όχι, δεν ήταν του χεριού της. Ήδη το ταξίδι είχε αρχίσει. Τα κύματα, η θάλασσα, η μουσική την είχαν πάρει. Το παρκέ μέλι, που ολοένα έλλειωνε. Το σώμα της απαλά αιωρούμενο απελευθερωμένο από τις συνήθεις έννοιες έρμαιο του αφρού των κυμάτων, έπλεε με εμπιστοσύνη πέρα δώθε. Ρυθμικά και χαλαρά χωρίς ενδιασμούς. Σε λίγο θα ταξίδευε σε ξένα βαθιά νερά, δυνατά ρεύματα θα την τραβούσαν σε άγνωστες πορίες, καινούργιες παραλίες, άλλες διαδρομές. Μια μικρή φιάλη αφημένη στον απέραντο ωκεανό μουσικής και έκφρασης.

Οπότε

2010-03-14T18:04:00.012+01:00

-Είστε άρρωστος;
-Ναι

-Πόσο βαριά είναι η αρρώστια σας;
-Πολύ βαριά, δεν νομίζω να υπάρχει γιατριά

-Πόσο ταλαιπωρείστε ήδη;
-Πολύ καιρό. Έχω ξεχάσει πως ήταν, πως ήμουν, πριν αρρωστήσω.

-Πως σκοπεύετε να το αντιμετωπίσετε;
-Δε ξέρω. Μέχρι τώρα δοκίμασα υπομονή, άρνηση, δράση και αντίδραση, αλλά η αρρώστια είναι δυνατή. Πιο δυνατή από μένα. Πιο δυνατή από τις προσπάθειές μου.

-Οπότε;
-Τίποτε 'οπότε'. 'Οπότε' τίποτε.

-Ποια αρρώστια έχετε;
-Αυτό που με βασανίζει λέγεται …

Άκουσε το όνομα του θεριού, πραγματικά ο ασθενής δεν υπέρβαλε, φάρμακο ή θεραπεία δεν υπήρχε. Είναι να μη σου συμβεί σκέφτηκε. "Καλή δύναμη και περαστικά" είπε στα δυνατά
"Μακάρι" άκουσε. Όχι προς απάντηση, απλά ως προσευχή.

...

-Τι σκέφτεσαι; της ξέφυγε. Δάγκωσε την γλώσσα και έβρισε τον εαυτό της που αφέθηκε στο αυθόρμητο της στιγμής. Γνώριζε καλά την αντίδραση που επέφεραν αυτές οι δυο λέξεις όχι μόνον σε εκείνον αλλά σε όλο τον ανδρικό πληθυσμό. Η στάση του την επιβεβαίωσε. Η αμηχανία του, ο οικίος τρόπος με τον οποίο προσπαθούσε να κερδίσει χρόνο την έκανε να θυμώσει. Δεν ήξερε με ποιον τα είχε βάλει περισσότερο. Με τον εαυτό της ή με εκείνον. Πότε θα μάθαινε ότι εάν υπάρχουν δυο τρεις κανόνες καλής συμπεριφοράς είναι αυτός ένας από τους σημαντικότερους; Να μη βάζεις τον άλλο δηλαδή στην δύσκολη θέση όπου να βρίσκεται αντιμέτωπος με το εαν θα πρέπει να πει την αλήθεια, ή κάτι που θα ευχαριστήσει. Και γιατί μωρέ να είναι δύσκολο να σου πει τι σκέφτεται, αγανακτούσε μια άλλη φωνή μέσα της. Γιατί να μην είναι απλό και ευχάριστο αυτό που έχει στο μυαλό του; Γιατί να νοιώθει εκείνος πως πρέπει να το κρατά κρυφό; Γιατί να νοιώθει εκείνη σαν κλέφτης που κλέβει τις σκέψεις του; Γιατί δεν είναι αυτονόητο πως μια τέτοια ερώτηση συνδέει παρά να χωρίζει δυο ανθρώπους; Να άλλαζε θέμα, ή να του έλεγε πως δεν ήταν απαραίτητο να απαντήσει; Να του διευκόλυνε την υπεκφυγή; Να τον βοηθούσε; Τι μεγαλόπρεπη κίνηση κοροίδεψε τον εαυτό της. Πρώτα τον έριχνε στα βαθιά και στους καρχαρίες, για να του κολλήσει μετά ένα τραυμαπλάστ στο κούτελο. Τι μεγαλόκαρδη και ευαίσθητη κίνηση. Να ζητούσε συγνώμη; Θεός φιλάξει. Για τρελή θα την περνούσε. Τι του είχε κάνει για να ζητούσε και συγνώμη; Και όμως. Ήταν φανερό. Η ερώτηση είχε αλλιώσει την χαλαρή διάθεση. Με το κρύο χαμόγελο ενός παίκτη πόκερ στα χείλη, γιαλιά ηλίου αχρείαστα για τα άδεια από έφραση μάτια του, δεν βιαζόταν να σπάσει την σιωπή. Τον βασάνιζε εκείνη; Με τα ίδια όπλα θα την αντιμετώπιζε και αυτός.

"Χαίρομαι που με ρώτησες, καιρό τώρα ήθελα να σου μιλήσω αλλά δεν έβρισκα την σωστή στιγμή. Για να πω την αλήθεια δεν ήξερα πως θα αντιδράσεις όμως δεν είναι έντιμο να καθυστερώ. Πρέπει κάποτε να βρω το κουράγιο να σου πω την αλήθεια". Εκανε ένα διάλλειμα πριν συνεχίσει. Περίμενε δυο τρία δευτερόλεπτα. Έβλεπε την αμηχανία με την οποία τον κοίταγε. Την είχε εκεί που την ήθελε. Να κρέμεται από τα λόγια του και να αγωνιά να μην ακούσει άσχημα νέα. Την ήξερε απέξω και ανακατωτά. Έβλεπε την απελπισία της. Έβαζε όπως πάντα κατευθείαν το χειρότερο στο μυαλό της. Στα μάτια της ασήμιζαν ήδη δάκρια. Ποτέ δεν θα μάθαινε να τα έλεγχει σκέφτηκαν και οι δύο ταυτόχρονα χωρίς να το ξέρουν.

"Τα άσπρα πλένονται με σκόνη. Τα μαύρα με υγρό απορυπαντικό " είπε σκάζοντας στα γέλια.

"Tι χαζό που είσαι..." συμπλήρωσε αγκαλιάζωντάς την. Την αγαπούσε, δεν υπήρχε λόγος να το αρνηθεί. Άλλοι θα το έλεγαν με λόγια. Εκείνος με όλα αυτά που δεν της έλεγε.

Kάτι όμορφο...

2010-03-03T21:40:00.008+01:00

Κεραμικά & Φωτογραφίες ® R.
Παραγγελίες κεραμικών στην διεύθυνση

Αξιοθέτο / Hunting and Gathering

2010-03-02T23:22:00.002+01:00

Με την Audrey Tautou, την πρωταγωνίστρια της Amelie

Το λινκ στο YouTupe

This is how overmotivation looks like

2010-02-18T16:07:00.002+01:00

Μια ιστορία

2010-02-17T22:37:00.001+01:00

Μια ιστορία, μια ιστορία... Να μπορούσαμε να πούμε μια ή έστω να γράψουμε.. Να μπορούσαμε, ωραία θα ήταν. Ωραία, αλλά έλα ντε που δεν μπορούμε. Στερέψαμε σε 3 γλώσσες. 'Mε τελείωσες' λέει το τραγούδι, 'ετελείωσα' θα έλεγα εγώ.

Καληνύχτα…

Γκάλοπ

2010-02-13T17:51:00.006+01:00

Αφού μαγειρέψετε και φάτε ένα απολαυστικό φαγητό:

Μαζεύετε γρήγορα το τραπέζι;
Μαζεύετε το τραπέζι και πλένετε τα πιάτα;
Ανάβετε ένα κερί ή ανοίγετε παράθυρα για να φύγει η μυρωδιά του φαγητού;
Αφήνετε πιάτα και κατσαρόλες εκεί που βρίσκονται και συγυρίζετε την επόμενη μέρα;
Αφήνετε πιάτα και κατσαρόλες εκεί που βρίσκονται και συγυρίζετε την μεθεπόμενη μέρα;

Πολλαπλές επιλογές επιτρέπονται, π.χ. 5 +3 ή 2 + 3
Εάν ενδιαφέρει: συνήθως θα απαντούσα με 1 + 3, σήμερα αποφασίζω 4.

Ηδού το ερώτημα

2010-02-12T22:35:00.001+01:00

Τι είναι χειρότερο;

Να έχεις δουλειά και να μην σου αρκεί ο χρόνος;
Ή να έχεις χρόνο και να μην υπάρχει δουλειά;

Αμάν πια...

2010-02-12T22:32:00.000+01:00

...αυτό το κρύο φέτος...

...δε λεει να περάσει με τίποτε ρε παιδάκι μου!

Σοκολάτα και άλλα υποκατάστατα

2010-02-11T23:01:00.002+01:00

Σοκολάτα
Δουλειά
Καφές
Τηλεόραση
Νυχτερινές συναντήσεις
Ύπνος
Παιδί
Τρέξιμο
Δουλειά
Δουλειές
Παιδί
Σοκολάτα
Δουλειά
Καφές
Τηλεόραση...
και άλλα υποκατάστατα

Kαινούργια αγάπη

2010-01-29T15:25:00.004+01:00

Είμαι ερωτευμένη με την καινούργια δημιουργία της Apple, το iPad.
Υπέροχη παρουσιαση φωτογραφιών, διευθύνσεων ή ραντεβού στο ημερολόγιο...
Υπέροχο μηχάνημα, γρήγορο, με μακρή χρόνο μπαταρίας, πανέμορφα γραφικά άμα το χρησιμοποιεί κανείς ως βιβλίο, όμορφο και άνετο σε μέγεθος άμα θέλει κανείς να γράψει κάτι μεγαλύτερο ή να ετοιμάσει μια παρουσίαση στο keynote, ένα γράμμα στα pages, ταμπέλες για υπολογισμούς στα numbers.
Παλαιότερη αγάπη iphone, σε λίγες μέρες θα έχεις αποκτήσεις αδερφάκι ;-)

Τύχη στην ατυχία

2010-01-27T15:13:00.006+01:00

Για δες το αυτοκίνητο
Από το κρύο
ούτε ανοίγει
αλλά ούτε αφήνει
να κλειδώσουν οι πόρτες του σωστά.

Tι όμως και αν μείνει ξεκλείδωτο;
Τύχη στην ατυχία
Όπως ο ιδιοκτήτης
ούτε και κλέφτης
δε μπορεί κανείς
να το ανοίξει τώρα.

19 λεπτά

2010-01-17T23:24:00.005+01:00

Δέκα εννιά λεπτά... τόσο λέει η ένδειξη της μπαταρίας. Θα προλάβεις; Να γράψεις, να σβήσεις, να αποθηκεύσεις, να εκφρασθείς; Δέκα εφτά, για δες... και τίποτε δεν είπες. Δεκάξι... Ο χρόνος πιέζει. Τι σκεφτόσουν πριν να αρχίσεις; Τι πραγματικά θα άξιζε να καταγράψεις; Το ξέχασες. Δε θα ήταν σημαντικό άρα. Δεκατέσσερα... Σιωπή. Δέκα τρεία... Κενό. Τίποτε. Δώδεκα... αλήθεια μετρά σωστά τον υπόλοιπο χρόνο; Λες να κρατήσει παραπάνω; Λιγότερο; Έντεκα.. μήπως να έπρεπε να δημοσιεύσεις την ανάρτηση; Μα για ποιο λόγο; Παντελής έλλειψη περιεχομένου άλλωστε. Δέκα... για δες τώρα που δεν έχεις καιρό να διορθώνεις ορθογραφικά, πατάς λάθος πλήκτρα. Εννιά... Μήνυμα για χαμηλή μπαταρία... Οχτώ... 'αποθήκευση τώρα'. Εφτά 'δημοσίευση'....................................................................Έξι.....Καληνύχτα .............μηδέν!

Κάποιες μέρες

2010-01-07T22:47:00.002+01:00

Υπάρχουν κάποιες μέρες που χρειάζονται 45 λεπτά μέχρι να σηκωθείς. Που παρόλο που φτάνεις έγκαιρα στον οδοντίατρο, αρχίζεις με καθυστέρηση τη δουλειά δυο ώρες αργότερα επιστρέφοντας. Που τα γράμματα του κειμένου ενός email μπροστά σου αρχίζουν να χορεύουν ανεξέλεκτα. Που διαβάζεις, ακούς και σκέφτεσαι σε τρεις διαφορετικές γλώσσες, ασυνάρτητα σε όλες. Που ότι προσπαθείς δε λειτουργεί. Που κοιτάς το ρολόι και αναρωτιέσαι γιατί στέκεται ο χρόνος.

Υπάρχουν κάποιες μέρες σαν και αυτήν την σημερινή....

Καληνύχτα.

Μικρές Χαρές

2010-01-04T11:26:00.003+01:00

http://www.youtube.com/watch?v=flkFW5E0XcM

Υπέροχο... και αξιοθέατο.

Αμπελοφιλοσοφίες

2009-12-30T16:17:00.003+01:00

Όσο ψάχνεις δε βρίσκεις.
Όταν δε ψάχνεις μπορεί και να μην βρεις.
Όταν βρεις μάλλον δε θα σταματήσεις να ψάχνεις.
Ό,τι βρήκες δε κρατά για την αιωνιότητα.
Αμπελοφιλοσοφίες σώζουν την στιγμή.

Smily

2009-12-27T20:32:00.009+01:00

"Σήμερα το βράδυ στις οχτώ, έχουμε ραντεβού εμείς οι δυο. Στο σπίτι σου, ή στο σπίτι μου;" πληκτρολόγησε στο κινητό. Πόσο απαιτητικό σκέφτηκε όσο διάβαζε το μήνυμα, δίσταζε να το στείλει. Δεν του αφήνω περιθώρια να πει ούτε ένα όχι, τα ίδια κάνω λοιπόν και εγώ όπως οι άλλοι;

Κοιτούσε το μήνυμα ξανά και ξανά. Δεν ήθελε να το αλλάξει. Απαιτούσε, φυσικά απαιτούσε αλλά ήταν και η αλήθεια. Ήθελε να τον δει και ήθελε να γνωρίζει το πότε θα συνέβαινε η συνάντηση.
Όλα αυτά τα "τα λέμε αργότερα", "ίσως το βράδυ", "θα στείλω μήνυμα όταν ευκαιρήσω", "δυστυχώς αναβάλλονται τα σχέδιά μας αλλά μάλλον αύριο" κτλ κτλ, αυτά που κάποτε της άρεσαν γιατί έδιναν στην σχέση τους την ποιότητα του ανάλαφρου, ελεύθερου και χαλαρού την είχαν κουράσει. Δεν ήταν πως έτσι στα καλά του καθουμένου, έτσι στα ξαφνικά και χωρίς προϊστορία, αποφάσισε να τον πιέσει. Δεν ήταν έτσι και ήταν σίγουρη πως και εκείνος την ήξερε καλά για να μην καταλάβει το κίνητρό της.

Όχι το κείμενο ήταν σωστό όπως ήταν. Δε θα το άλλαζε. Η ερώτηση ήταν απλά αν θα το έστελνε ή όχι.

Θυμήθηκε τι της είχε πει τις προάλλες ο Πέτρος όσο έτρεχαν. Με τα κινητά, την ευκολία που έχουμε να στέλνουμε μηνύματα σε οποιαδήποτε στιγμή, το ψυχρό του μέσου αυτού, διατρέχουμε τον κίνδυνο να γράφουμε πράγματα που δε θα τα λέγαμε αν βλέπαμε τους ανθρώπους πρόσωπο με πρόσωπο. Στέλνουμε αυθόρμητα μηνύματα υπό τη προστασία της απόστασης, και όποιον πάρει ο χάρος. Μπορεί δεν μπορεί ο άλλος, αναγκάζεται να αντιμετωπίσει αυτά που του γράφουμε. Ευχάριστα νέα, έχει καλώς. Δυσάρεστα; Τα πράγματα δυσκολεύουν. Και όχι μόνον τον κόβουμε από ότι κάνει, αλλά αναμένουμε μια αντίδραση. Δεν έρχεται γρήγορα, στέλνουμε και άλλο μήνυμα, και άλλο, και άλλο μέχρι να πάρουμε μια απάντηση. Τι και αν έχει κλείσει το κινητό λόγω δουλειάς; Τι και αν κοιμάται; Τι και αν δε το έχει μαζί του. Τίποτε... Δεν ησυχάζουμε μέχρι να πάρουμε την απάντησή μας.

Είχε δίκαιο ο Πέτρος, αρκετές φορές ήδη είχε πιάσει την εαυτό της να φέρεται παρόμοια. Ήταν τόσο εύκολο να πέσει κανείς στην παγίδα του άμεσου μέσου και να πιστεύει πως όλα πρέπει να συμβαίνουν άμεσα. Το κείμενο ήταν αυθόρμητο, ναι αλλά της ήταν σημαντικό, άλλωστε ήταν πρωί και του έδινε ολόκληρη την ημέρα χρόνο να αντιδράσει.

Του έβαλε ένα smily. Απαιτούσε, βέβαια απαιτούσε αλλά τουλάχιστον το έκανε με χαμόγελο γιατί όπως και να το κάνεις, αλλιώς αντιμετωπίζεις κάποιον που σου φέρεται άγρια ή υπεροπτικά και αλλιώς κάποιον που σου χαμογελά.

Άρχισα να παίζω παιχνίδια αναρωτήθηκε; Χρησιμοποιώ τεχνάσματα για να πάρω αυτό που θέλω; Σίγουρα. Είναι έλλειψη ειλικρίνειας; Σίγουρα. Προσπαθώ να κατευθύνω την απάντησή του; Ναι. Του κάνει κακό κάτι τέτοιο στην προκειμένη περίπτωση; Όχι. Έχει περιθώρια να απαντήσει πως δεν μπορεί; Φυσικά. Τι θα συνέβαινε άμα δε έστελνε το μήνυμα; Τίποτε. Το βράδυ θα παρέμενε αβέβαιο.
Τι μπορούσε να συμβεί άμα το έστελνε; Ίσως να τον πανικόβαλε. Ίσως να της απαντούσε ότι έχει άλλα σχέδια. Να μην απαντούσε από πείσμα για τον απαιτητικό της τρόπο. Να καταλάβαινε και να χαιρόταν για το ενδιαφέρον της. Να πρότεινε τον κατάλληλο χώρο.

Έλεγξε το κείμενο για τυχόν ορθογραφικά λάθη και το έστειλε. Απενεργοποίησε τον ήχο του κινητού και ετοιμάστηκε να πάει για τρέξιμο. Δεν ήθελε να το έχει έννοια περιμένοντας την αντίδρασή του. Έφυγε, έτρεξε, επέστρεψε, έκανε ένα μπάνιο, ετοίμασε κάτι να φάει, έφαγε. Τεσσεράμισι ώρες αργότερα έλαβε απάντηση...

"Τώρα; "

Χαμογέλασε. "Ναι" απάντησε.

Δύσκολο

2009-12-26T17:40:00.016+01:00

Είναι δύσκολο να τον βλέπεις. Να είναι εκεί, κουρασμένος, πονεμένος, μπροστά σου και να σου ζητά να μην τον αγγίξεις. Να τον ακούς να σου εξηγεί πως υπάρχουν στιγμές που χρειάζεται την απόσταση. Ο κόσμος, οι έγνοιες, εκείνη, ο μικρός, οι δουλειές του... όλα απαιτούν την προσοχή του, όλοι και όλα καθορίζουν τη ζωή του, όλοι εκτός από εκείνον. Πως νοιώθει κατά καιρούς πως δε μπορεί να αναπνεύσει.

Το μισό του μυαλού σου καταλαβαίνει την ανάγκη του. Το άλλο μισό αναρωτιέται πως να φερθείς σωστά. Να είσαι ειλικρινής ή κατανοητικός; Να χαλινώσεις την ζεστασιά που ξεχειλίζει από εσένα πάντοτε όταν τον συναντάς ή να ενδώσεις στο ένστικτό σου; Να κρατήσεις την απόσταση που ζητά; Να αφήσεις τις ελάχιστες στιγμές των συναντήσεών σας να περάσουν χωρίς το άγκιγμά του;

Ναι φυσικά, αποδέχεσαι την ανάγκη του. Δε του επιβάλεις τη δικιά σου συμπεριφορά. Μήπως και εσένα καλό σου κάνει ο τρόπος σου; Δεν είσαι πάντα σίγουρος για αυτό. Τον κοιτάς λοιπόν, και περιμένεις. Αναρωτιέσαι αν θα έπρεπε να φύγεις. Να του παραχωρήσεις χρόνο για να ξεκουραστεί. Δε θέλεις όμως να χάσεις την στιγμή. Τη δικιά σου στιγμή με εκείνον. Είσαι εγωιστής και μένεις. Προσπαθείς να τον χαλαρώσεις με ελαφριά θέματα. Δεν τα καταφέρνεις. Τα λόγια δεν έρχονται όπως τα θες, οι προτάσεις δεν ρέουν, το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό. Σιωπάς καλύτερα. Προσέχεις πως μιλά, πως ρουφά τον καφέ, πως ξεφυλλίζει το βιβλίο, τον παρατηρείς. Μάκρυναν τα μαλλιά του, γκρίζοσαν φανερά. Λόγος ανησυχίας για εκείνον. Εσένα ακόμα καλύτερα σου αρέσει.
Σου έρχεται διάθεση να τα χαϊδέψεις. Θέλεις να τον φιλήσεις, να τον κλήσεις στην αγκαλιά σου, να κρυφτείς και εσύ την δικιά του. Θέλεις να τον κάνεις να ξεχάσει τις έννοιές του. Θέλεις να τον δεις να χαμογελά. Να σου χαμογελά.

Θυμάσαι την αρχή της συζήτησής σας. Δε κάνεις τίποτε από όσα σκέφτεσαι. Ούτε τον φιλάς, ούτε τον κατανοείς, ούτε φεύγεις. Περιμένεις. Παρατηρείς. Ψάχνεις στα λόγια του. Ανάμεσα σε αυτά που λέει, και σε αυτά που δε λέει. Ελπίζεις κάπου να βρεις σε μια αναπνοή, μια ματιά ένα σημάδι. Κάτι που να σου δείχνει ότι άλλαξε γνώμη. Πως είναι τώρα διατεθειμένος να μοιραστεί με εσένα το δικό σου κόσμο. Πως μπορείς να φερθείς όπως θα ήθελες και όχι όπως μπορείς. Πως, πως, πως...

Όμως περνά η ώρα. Το ρολόι ανελέητο. "Πρέπει να φύγεις τώρα" σου λέει. "Ναι, ήταν όπως πάντα πολύ ωραία" του λες όσο ψάχνεις την τσάντα σου. Δε βιάζεσαι να φορέσεις το μπουφάν, να μαζέψεις τα κλειδιά σου... Το "θα ήθελα να μείνω και άλλο" το αποσιωπάς. "Μακάρι να μπορούσα να σε κάνω να ξεχάσεις τους πάντες και τα πάντα" κρατάς για τον εαυτό σου. "Πόσο χαρούμενη θα ήμουν, αν με άφηνες στον κόσμο σου" παρέμεινε στα όρια του μυαλού σου. "Καλή ξεκούραση" λες τελικά απλά και μόνον. Φεύγεις. Σιωπάς. Ελπίζεις.

Ένα άσπρο νααααα, μετά συγχωρήσεως....

2009-12-20T12:17:00.003+01:00

Τουρλού τουρλού...

2009-12-11T21:22:00.003+01:00

Είναι απίθανο μερικές φορές να παρακολουθεί κανείς την ταχύτητα με την οποία κάποιοι άνθρωποι, και ιδιαίτερα κάποιες γυναίκες μπορούν να μιλούν. Αναρωτιέσαι, πότε αναπνοή παίρνουν; Δεν τη χρειάζονται; Στους πνεύμονες αέρας υπάρχει; Πως προλαβένει τόσα το μυαλό να σκέφτεται; Ή το στόμα μιλά και το ο εγκέφαλος μαθαίνει τι λέει αφού φτάσει η πληροφορία από τα αυτιά;

Ποιον ξέρει; 'Ισως και έτσι να είναι...

Δεκαοχτώ κλειδιά

2009-11-13T22:43:00.004+01:00

Δεκαοχτώ κλειδιά
ένα κουβάρι
δοκίμασα σιγά σιγά
ποιο και που να κάνει

Δεκαοχτώ κλειδιά
της εισόδου τρία
για το κελάρι ένα δά
του σπιτιού ποιο; η απορία

Δεκαοχτώ κλειδιά
μα την αλήθεια δέκα και οχτώ
βαριά τεράστια αρμαθιά
θησαυροφυλάκιο τούτο το διαμέρισμα σωστό

Ένα δευτερόλεπτο

2009-11-06T00:05:00.003+01:00

Ένα δευτερόλεπτο μετά τις τέσσερις αρκεί να φέρει τα πάνω κάτω και τα κάτω πάνω.
Μη χειρότερα που λένε.... Μη χειρότερα και πάλι καλά.

Όχι ότι έχω τόσο πολύ ελεύθερο χρόνο αυτό τον Νοέμβρη...

2009-10-28T20:37:00.003+01:00

... αλλά ίσως ενδιαφέρει κάποιους η ιδέα του NaNoWriMo.
Ομολογώ πως 50.000 λέξεις μέσα σε ένα μήνα μου φαίνονται λιγουλάκι βάρβαρο μέγεθος. Στο μέγιστο της δημιουργικότητας μου έφτασα με μεγάλη προσπάθεια τις 27.000. Όπως και να έχει εύχομαι καλή επιτυχία σε όσους αποφασίσουν να λάβουν μέρος.
--
Καληνύχτα :-)

Στην Πομπειία

2009-10-27T23:44:00.002+01:00

Αν ήξεραν στην Πομπειία πριν την την έκρηξη του ηφαιστείου τι θα συνέβαινε, παρόμοια θα ένοιωθαν, όπως εγώ τώρα... Έτσι νομίζω...

Home office?

2009-10-27T11:53:00.002+01:00

Λόγω ενδιαφέροντος παραθέτω μερικές διευθύνσεις με πληροφορίες για ένα ευχάριστο και εργονομικό γραφείο
http://www.ehow.com/way_5156925_home-office-design-tips.html

http://www.fastfengshui.com/homeoffice_book.htm

http://www.home-based-business-opportunities.com/c-home-office/home-office-feng-shui.shtml

http://www.helium.com/items/713009-feng-shui-tips-for-the-home-office

http://yourlifeworks.ninemsn.com.au/article.aspx?id=306757

Αυτό ήταν μέχρι τώρα το δικό μου...

Μπορεις ίσως να κοροιδεψεις τους άλλους

2009-10-25T14:53:00.004+01:00

Έχει πλάκα τελικά να σε παρακολουθεί κανείς... Στέλνεις το μήνυμα και στους δυο και απογοητεύεσαι όταν εκείνος δεν σου απαντήσει. Μα για αυτόν τον λόγο δεν το έστειλες και στον άλλον; Για να λάβεις τουλάχιστον μια απάντηση; Γιατί το κάνεις όμως; Αφού βλέπεις, πως τελικά δεν σου αρκεί άμα έρχεται το μήνυμα από τον άλλο. Διότι φυσικά μπορείς ίσως να κοροϊδέψεις τους άλλους, αλλά πως να πιστέψεις τα ίδια σου τα ψέματα; Αδύνατον! Κρίμα όμως, διότι δεν μπορείς ευχαριστηθείς έτσι την πολυπόθητη απάντησή του όταν έρχεται κάποτε γιατί μέχρι τότε προσπαθούσες να ξεπεράσεις την απογοήτευση του ό,τι δεν επρόκειτο να σου δοθεί...
Ισχύει τελικά αυτό που λένε... Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Άβυσσος... όπως και η ψυχή της συγκεκριμένης κυρίας....

Νόστιμη η σοκολατιτσα:)

2009-10-23T23:26:00.004+02:00

Νόστιμη η σοκολατιτσα... Στον πρώην το είπα το απόγευμα, η σπιτονοικοκυρα θα το μάθει αύριο, ο μάστορας το ήξερε από το πρωί, η καινούργια σπιτονοικοκυρα το μεσημερακι...
Μετακομιζουμε... Καλή μας ευκολία :)

Το καλό και το κακό...

2009-10-21T23:02:00.005+02:00

Το καλό του να μην έχεις φίλο, είναι πως δεν χρειάζεσαι να αγοράζεις συχνά ρούχα και πράγματα για να του αρέσεις.
Το κακό του να μην έχεις φίλο, είναι πως αγοράζεις τώρα από στεναχώρια περισσότερα ρούχα και πράγματα με την ελπίδα να ξανααρέσεις στον εαυτό σου και σε άλλους... Βρίσκοντας έτσι τον επόμενό σου φίλο ;-)

Το καλό του να μην έχεις φίλο, είναι πως δεν χρειάζεσαι να προσέχεις αν φας μια σοκολάτα παραπάνω, δεν είναι κανείς κοντά σου για να δει, άμα κάνεις κοιλίτσα.
Το κακό του να μην έχεις φίλο, είναι πως πρέπει να προσέχεις τι τρως και να μην κάνεις κοιλίτσα αλλιώς άντε να βρεις άλλο φίλο...

--

Καληνύχτα

Δεν είναι πολύ γλυκός τρόπος;

2009-10-21T20:51:00.004+02:00

Πως να σου πει κανείς πως έφτασε στα όριά του χωρίς να σε στεναχωρήσει;
Μάλλον κάπως έτσι... όπως το κάνει ο Twitter κατά καιρούς :-)
Πολύ όμορφος και γλυκός τρόπος πρέπει να ομολογήσω...

Αν ήξερε τι ήθελε...

2009-10-19T20:40:00.003+02:00

The Bangles - If she knew what she wants στο YouTube

Εδώ βρίσκει κανείς τους στοίχους του τραγουδιού.

Ευτυχία είναι

2009-10-16T22:14:00.002+02:00

Όταν σου σπάνε τα νεύρα
να έχεις άλλους γύρω σου
με πιο γερά...

Αφιερωμένο στην αδερφή μου

Ψιτ κύριος... Να κάνω μια ερώτηση;

2009-10-07T15:01:00.004+02:00

Update: Ξέχασα ίσως το σημαντικότερο... την τιμή...
Αν θέλετε να ψηφίσετε και την τιμή, κάντε click στο other και πληκτρολογήστε αυτήν τη λέξη.

Γιατί άραγε...

2009-10-06T23:24:00.002+02:00

ελπίζουμε με ιδιαίτερη αγωνία αυτό που δεν μπορούμε να έχουμε; Αντίθετα πάλι δεν μας κάνει εντύπωση αυτό που με σιγουριά μας ανήκει;

Κάπως, κάπου, κάποτε...

2009-10-05T22:04:00.002+02:00

Το κομμάτι κολλά στο θέμα της μετακόμισης... Δε μπορεί... κάπως, κάπου, κάποτε θα βρεθεί αυτό το ωραίο και βολικό σπίτι που ψάχνουμε... :-)

Το link στο Google Video για όσους δεν μπορούν να δούν την ταινία εδώ...

Ζεν ή πως να μην ξαναzenστάνεις το κρύο φαγητό

2009-09-29T07:44:00.004+02:00

Σε δύσκολους καιρούς, όταν κάποια πολύ σημαντικά πράγματα πάνε στραβά και ανάποδα, και όσο ψάχνεις να βρεις μια λύση, βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τουλάχιστον δυο πιθανότητες...

Η πρώτη, να προσπαθήσεις να βρεις ένα νόημα στο χάος αναγνωρίζοντας πως είναι προσωρινό. Πως είναι αναπόφευκτο και πως σε βοηθά να αναπτυχθείς ως χαρακτήρας και προσωπικότητα. Πως θα σου δώσει δύναμη στις επόμενες δυσκολίες, πως θα ξέρεις τότε, όπως ελπίζεις και τώρα, ότι όλα ξεπερνιούνται όσο έχουμε την υγία μας και δε σταματάμε να αγωνιζόμαστε. Πως ούτε το μέλλον, όπως ούτε και εσύ, δεν χρειάζεται την ταραχή ή τον θυμό που νοιώθεις αυτήν την στιγμή. Πως και αυτός σιγά σιγά θα καταλαγιάσει και ας μη θεωρείς αυτή την πιθανότητα τώρα εφικτή.

Η δεύτερη, να προσπαθήσεις για πολλοστή φορά να ακολουθήσεις μεθόδους και οδούς που μέχρι τώρα ακριβώς σε αυτό το αδιέξοδο σε έφεραν που βρίσκεσαι τώρα, ξέροντας πως δεν είναι η λύση για τα προβλήματά σου, πως απλά απαλύνουν τον προσωρινό πόνο. Αντί για το απόλυτο "αλλάζω πορεία" δηλαδή, ένα "μήπως αν ξαναπροσπαθούσαμε;".

Ναι φυσικά, βέβαια, αυτές και άλλες πιθανότητες υπάρχουν. Το θέμα είναι τελικά τι ζητά κανείς:

Zen ή ξαναzenσταμένα κρύα και άνοστα φαγητά;

Συμβουλή...

2009-09-17T22:18:00.003+02:00

Τα λέω εδώ για να τα θυμάμαι πριν ξανακάνω την ίδια βλακεία.

H εντολή rm, η εντολή που σβήνει αρχεία σε unix λειτουργικά συστήματα είναι πολύ επικίνδυνη. Όταν την χρησιμοποιείς μια μετά την άλλη ως εντολή στο terminal, καταλαβαίνεις που βρίσκεσαι και τι κάνεις. Άμα γράψεις όμως ένα bash file και προσπαθήσεις να σβήσεις μέσα από αυτό πολλά αρχεία μαζεμένα πρέπει να έχεις το μυαλό σου 100% συγκεντρωμένο σε αυτό που κάνεις. Άν κατα λάθος βάλεις κανένα * εκεί που δεν χρειάζεται, ή μπερδέψεις το path του αρχείου σου, με το path του directory που το περιέχει... συμβαίνουν πολλά και διάφορα θαυμαστά που ίσως και να κοστίσουν την ζωή του λειτουργικού συστήματος του υπολογιστή.

Ψάχνω τον τρόπο (ΙΙ)

2009-09-16T22:37:00.006+02:00

Ο καλύτερος τρόπος για να απαλύνει κανείς τον πόνο του χωρισμού είναι η αλλαγή χώρου. Πόσο μάλλον όταν ο πρώην καλός σου τυγχάνει να μένει τόσο κοντά σου, που είναι αναπόφευκτο να τον βλέπεις κάθε μέρα. Ψάχνοντας για ένα καινούργιο διαμέρισμα μου φαίνεται σημαντικό να βρει κανείς ένα καλύτερο. Να μη κλείσει το πρώτο τυχόν ελεύθερο, κάποιο που δε βολεύει, που είναι μακρυά από το τωρινό κέντρο ζωής, σε μια ίσως όχι τόσο καλή περιοχή, απλά και μόνον για να απαλλαγεί από την παρουσία του μια ώρα νωρίτερα. Άμα φερθεί κανείς ψύχραιμα θα είναι ευκολότερο να βρεί ένα καλύτερο ρυθμό και να ξεπεράσει την λυπηρή κατάσταση σε ένα καινούργιο πλαίσιο, με καλές συνθήκες και ανοιχτές πιθανότητες εξέλιξης.

Έτσι σκέφτομαι όσο ψάχνω...

Ψάχνω τον τρόπο

2009-09-09T23:01:00.008+02:00

Δε έχω ιδέα πως.

Ούτε πότε.

Ή την έκταση.

Ξέρω μόνο

πως χρειάζεται

εκτόνωση.

Που θα μου πας...

2009-09-07T22:43:00.003+02:00

...θα σε πεθάνω και εσένα και θα ξεπεράσω την χυλόπιτα που μου έδωσες. Τόσους και τόσους έθαψα, θα δυσκολευτώ με ένα Γιωργάκη; Αυτό μας έλειπε.

Φαρμακερά χαμόγελα από μέρους μου προς το παρόν...

Σφουγγάρι

2009-09-03T23:19:00.005+02:00

Σφουγγάρι νομίζεις το μυαλό
αβίαστα, εύκολα ρουφά
γνώσεις, σκέψεις, νέες εντυπώσεις

Και έβαλες αλόγιστα σκοπό
από την μια στιγμή στην άλληνε θαρρώ
τα κενά του μανιωδώς να εξαντλήσεις

είναι έξυπνο όμως αυτό
περισσότερο από πριν δε θα δουλεύει
διαλέγει μόνον τι ξεχνά, και τι τώρα χρησιμεύει

Η αγάπη

2009-09-03T07:42:00.003+02:00

Πίεση δε θέλει
ή ελέγχους

Τι και αν θέλεις
δε μπορείς
να την προγραμματίσεις

Κουράγιο απαιτεί
κότσια και διάθεση να έχεις
να τη ζήσεις

Χειμαρρος

2009-08-27T22:54:00.005+02:00

…

Χείμαρρος οι ερωτήσεις

τα μηνύματα σωρός
βαβυλώνιες απαντήσεις
κουραστικός νέος καιρός

…

Τι σκέφτεται κανείς όταν τρέχει...

2009-08-26T22:45:00.004+02:00

Για όσους ενδιαφέρει το θέμα Project Management παραθέτω το επόμενο link ενός κειμένου που έγραψα σήμερα νωρίτερα με τον τίτλο "οι σκέψεις ενός jogger"...
Είναι στα αγγλικά αλλά πιστεύω πως θα είναι κατανοητό.
Τυχόν σχόλια ή ερωτήσεις παρακαλώ να γίνουν εδώ.

Τώρα αυτό είναι διαφήμιση;

2009-08-22T17:16:00.004+02:00

Από τη μια, είναι ένας από τους λίγους που απευθύνεται ευθέως σε εμάς, από την άλλη θα μπορούσε να το κάνει σωστά...
Άρα θέτω την ερώτηση σε εσάς; Αυτό είναι διαφήμιση, ή δυσφήμιση;

Ειρωνεία της φύσης...

2009-08-16T17:07:00.003+02:00

Τι ειρωνεία βρε παιδί μου... Από τότε που άρχισα στην καινούργια δουλειά, εκεί που όχι μόνον επιτρέπεται το blogάρισμα, αλλά αντίθετα επιβάλλεται, παραμελώ το δικό μου. Μου αρέσει, δε λέω, που το χόμπυ έγινε κομμάτι της καθημερινής επαγγελματικής ρουτίνας. Που έχω μοντέρνα εργαλεία και μοντέρνες ώρες δουλειάς. Μέχρι και στο Twitter γράφω...
Είναι πραγματικά ένα θαύμα συγκρινόμενο με την προηγούμενη εργασία και χαίρομαι που μου συμβαίνει. Είναι μια μοντέρνα και ελεύθερη θέση, φέρνει όμως ευθύνη και θέλει συνέπεια η ελευθερία. Την συνέπεια και την ευθύνη που χρειάζεσαι προκειμένου να μην χάσεις την εμπιστοσύνη που σου δείχνουν...
Να σας συστήσω; Το καινούργιο επαγγελματικό μου σπίτι

Η ViSta και ο μάγος...

2009-08-03T22:14:00.006+02:00

Το καινούργιο αφεντικό πρότεινε να έγραφα μια ιστορία του πως μπαίνω σιγά σιγά στο κόσμο της καινούργια δουλειάς. Ποια βήματα, ποιες φάσεις περνώ όσο προσπαθώ να μάθω το αντικείμενό της. Ποιες κρυφές ή φανερές διαστάσεις ανοίγονται μπροστά μου ολοένα. Ποια προβλήματα αντιμετωπίζω εμβαθύνοντας, ποιες απροσδόκητες επιτυχίες σημειώνω καθοδόν.
Ενδιαφέρουσα μου φαίνεται αυτή η πρόταση και ήδη ασχολούμαι με την ιδέα και κάνω σκέψεις... Η ViSta και ο μάγος θα μπορούσε να έχει ως τίτλο. Η [σχεδόν] άνεργη ViSta και ο μάγος που της παρουσιάστηκε όταν τον χρειάστηκε σώζοντάς την με τα μαγικά του και σβήνοντας αυτό το ~~[σχεδόν] άνεργη~~ μετατρέποντάς σε το ξανά εργαζόμενη.

Χανόμαστε; Βγαίνουμε κερδισμένοι;

2009-07-29T23:54:00.003+02:00

UPDATE-UPDATE-UPDATE-UPDATE-UPDATE
Κερδισμένοι βγήκαμε!!!!! Καινούργιος εργοδότης από Δευτέρα, 3η Αυγούστου :-)
UPDATE-UPDATE-UPDATE-UPDATE-UPDATE

Ιστορία;

2009-07-22T23:01:00.008+02:00

Σκεφτόμουν να γράψω το ημερολόγιο ενός [σχεδόν] άνεργου, ήμουν σίγουρη πως ότι και αν έχει γραφεί προηγουμένως με παρόμοιο θέμα, όπως και να έχει γίνει αυτό, η δικιά μου ιστορία θα είναι διαφορετική. Θα έχει ενδιαφέρον. Ο κόσμος θα θέλει να τη διαβάσει, θα διασκεδάζει με τις τραγελαφικές καταστάσεις της, θα περιμένει με ανυπομονησία την έκβασή της και θα ταυτιστεί ευχαρίστως με τον ήρωα, επί τω προκειμένω με την ηρωίδα του.

Ήμουν σίγουρη πως μια τέτοια ιστορία, θα είναι συναρπαστική. Θα είναι ιδιαίτερη, όπως ιδιαίτερα είναι και τα πρόσωπα που την πλαισιώνουν, όπως ιδιαίτερες είναι και εποχές που ζούμε, οι δύσκολες εποχές που μας απειλούν. Μια τέτοια ιστορία θα την καταλάβαινε κανείς ακόμα και χωρίς πολλές εξηγήσεις, γιατί όλοι με τις ίδιες σκέψεις παίζουν. Όλους οι ίδιες ανησυχίες παιδεύουν ανεξάρτητα ηλικίας, τόπου κατοικίας ή επίπεδου σπουδών και επαγγελματικής θέσης.

Έβρισκα πειστική την ιδέα πως ένα τέτοιο ημερολόγιο λείπει και χρειάζεται από τα ελληνικά blogs ή και γενικότερα. Θα εμπλούτιζε την άποψη που έχουμε για τους άλλους και για τον εαυτό μας. Θα δημιουργούσε μια γέφυρα μεταξύ αυτού που ένας [σχεδόν] άνεργος νοιώθει, επιζητεί ή χρειάζεται και αυτού που έναν εργαζόμενο ενδιαφέρει όσο δε ξέρει πότε ή αν και εκείνος θα βρεθεί σε ανάλογη κατάσταση.

Θεωρούσα αυτονόητο πως κάποιος που κάθε πρωί αφήνει το σπίτι του για να επιστρέψει κουρασμένος και εξαντλημένος το απόγευμα από την καθημερινή επαγγελματική ρουτίνα θα θέλει να μάθει πως ένας [σχεδόν] άνεργος προσπαθεί να λύσει το πρόβλημά του. Να κάνει τα αδύνατα δυνατά να βρει μια καινούργια απασχόληση. Να μην το βάζει κάτω, όταν δε ξέρει πως το μέλλον του θα συνεχιστεί. Να μην τον παίρνει η κάτω βόλτα, όταν λαβαίνει απορρίψεις. Να μην "βαραίνει" όσο δεν υπάρχουν προτάσεις. Να θέτει μόνος του "κανόνες" για να προστατεύσει τον εαυτό του και να μην πέσει σε κακές συνήθειες, σε φτηνά υποκατάστατα που ομορφαίνουν την στιγμή αλλά ναρκοθετούν το μέλλον.

Ήμουν σίγουρη πως κάτι τέτοιο θα βοηθούσε, θα έδινε δύναμη σε άλλους [σχεδόν] άνεργους να αγωνιστούν και εκείνοι. Θα συμφιλίωνε με τους εργαζόμενους, γιατί θα τους έδειχνε πως δεν ήταν θέμα επιλογής η ανεργία. Δεν ήταν γιατί κάποιος προτιμούσε την τεμπελιά από το καθημερινό άγχος. Δεν ήταν η φυσική τιμωρία, για την έλλειψη συνέπειας ή ικανοτήτων. Γιατί όταν έρχεται, έρχεται συχνά απλά και μόνον γιατί κάποιοι υπολογίζοντας τα έσοδα και έξοδα μια εταιρίας προτείνουν πως πρέπει να γίνει οικονομία ας πούμε 30%, και κάποιοι άλλοι σε υψηλότερες θέσεις μη ξέροντας ποιον να διώξουν και ποιον να κρατήσουν, αρχίζουν να κοιτούν ποια συμβόλαια λήγουν, ποιοι βρίσκονται κοντά στην σύνταξη ή ποιοι είναι στην δοκιμαστική περίοδο. Είναι εύκολο να λύσεις τέτοια συμβόλαια, ποιος θα σου πει τίποτε; Προσπαθείς να σώσεις τόσες άλλες δουλειές, τι θαρραλέα στρατηγική η απόφασή σου... Θα σε θαυμάσουν οι μόνιμοι. Και αν είσαι έξυπνος, και υποσχεθείς σε αυτούς που διώχνεις ότι θα τους καλέσεις πίσω όταν φτιάξουν τα πράγματα, ούτε και από αυτούς έχεις να φοβάσαι τίποτε. Είσαι σωστός, σκληρή η απόφασή σου, αλλά ρεαλιστική. Κανείς δε μπορεί ισχυριστεί το αντίθετο...

Μια τέτοια ιστορία θα ήταν πραγματικά απαραίτητη, μια ιστορία ενός [σχεδόν] άνεργου ήταν αυτό που έπρεπε να κάνω. Να την γράψω, όπως τη ζω. Όπως πραγματικά συμβαίνει τις τελευταίες μέρες. Όπως αγωνίζομαι γρήγορα να περάσει. Όπως αγωνιώ όσο δεν γνωρίζω την συνολική διάρκειά της. Όπως ελπίζω ότι τελικά σε καλό θα βγει. Μια ιστορία δική μου, ξεχωριστή, μοναδική αλλά και όμοια χιλιάδων άλλων. Μια ιστορία ενός [σχεδόν] άνεργου...

---

Πριν 3 χρόνια αυτό με απασχόλησε

3

2009-07-17T10:51:00.000+02:00

1. Harry Potter and the half-blood prince, το είδα εχθές στην μεγάλη οθόνη με καλή παρέα αλλά δεν με έπεισε.

2. He's Just NOT That Into You, το είδα εχθές μόνη μου στο MacBook, το νοίκιασα στο iTunes Store, το βλέπω τώρα ξανά, μου άρεσε, προσπαθώ να τραβήξω τα ΣΩΣΤΑ συμπεράσματα για μένα.

3. Θεωρητικά έχω διακοπές. Το συμβόλαιο λήγει στην 31 του μηνός, άρα αν και ψάχνω για δουλειά, ακόμα δεν είμαι άνεργη και δεν υπάρχει λόγος να νοιώθω ανάλογα. Λίγο δύσκολο μου φαίνεται...

Κροκόδειλος

2009-07-13T20:15:00.008+02:00

-"Ένα καφεδάκι σε δέκα λεπτά... τι λες; " ήταν η ερώτηση στο sms.
-"Είμαι στο Φάληρο :(((" ήρθε η απάντηση ελάχιστα δευτερόλεπτα αργότερα
-"Ωωωω, οκ, δεν πειράζει" έγραψε και πρόσθεσε "να είσαι καλά" για να αναιρέσει το αρνητική αίσθηση που της άφησε το ψέμα του πρώτου μέρους της απάντησής της.
Δεν είχε δει το αυτοκίνητό του προηγουμένως σε ένα από τους κάθετους δρόμους στην διαδρομή της επιστρέφοντας από την δουλειά; Μια φωνή μέσα της της έλεγε να πάρει το αυτοκίνητο και να πάει σε εκείνη την πάροδο για να βεβαιωθεί αν ήταν εκεί και όχι στο Φάληρο όπως της είπε με το sms. "Μην είσαι ηλίθια" είπε μια άλλη φωνή. "Κακό στον εαυτό σου κάνεις άμα δεν τον πιστεύεις και τρέχεις από πίσω του να ελέγξεις τις κινήσεις του σαν τον ντετεκτίβ, άμα σε θέλει θα έρθει να σε βρει, άμα δε σε θέλει, δε θα το κάνει, είτε τον κυνηγάς είτε όχι"
Θυμήθηκε μια συζήτηση που είχε τις προάλλες. "Νοιώθω σαν ένα κροκόδειλο" της είχε πει ο Πέτρος. "Περιμένω νωχελικά στην ακροποταμιά, δεν κυνηγώ, δεν αγωνιώ, ξέρω πως αργά ή γρήγορα όλο και κάποιο διψασμένο ζώο θα έρθει να πιεί το νερό του ποταμού, και αν είναι απρόσεκτο θα καταλήξει χωρίς να κουραστώ, στο στομάχι μου."
Mήπως να ήταν αυτή η λύση για εκείνην αναρωτήθηκε. Μήπως αν και εκείνη υιοθετούσε την ίδια στάση απέναντί του κατάφερνε επιτέλους να βρει ένα τρόπο να λειτουργήσει αυτή η σχέση; "Έχω μεγάλη δυσκολία να αφήσω τους ανθρώπους να βρίσκονται κοντά μου, δίπλα μου" της είχε πει κάποτε. Δεν της έλεγε τίποτε καινούργιο, φυσικά και το ήξερε, φυσικά και τον ήξερε, ήταν η τελευταία που θα του κρατούσε κακία γιατί έχει προβλήματα, αλλά ήλπιζε πως θα έβρισκε κάπου, κάπως, κάποτε μια λύση για όλα αυτά που τον τυρανούσαν. Ήξερε πως ποτέ δεν θα δεχόταν τις δικές της λύσεις, για αυτό και έκανε υπομονή, όσο πίστευε πως έπρεπε να έχει μέχρι να βρει μόνος την άκρη... "Πόσο μακριά θα πρέπει να είναι αυτή η άκρη" αστειεύτηκε ειρωνικά και πόσο σκωτεινό θα πρέπει να είναι το τούνελ για να μην βρίσκει κανείς το τέλος του.

Κροκόδειλος Πέτρο; Δεν ήταν κακή ιδέα. Κροκόδειλος θα γινόταν και εκείνη. Θα περίμενε, δε θα αγωνιούσε, δεν θα τον αποζητούσε. Και αν ερχόταν, καλώς. Όσο σκεφτόταν τον παραλληλισμό τόσο περισσότερο ήξερε πως της πήγαινε. Πόσες μέρες είχαν περάσει άλλωστε, από τότε που χώρτασε την πείνα της με ένα άλλο θήραμα χωρίς να έχει κανένα αρνητικό αίσθημα. Δεν μπορείς να αφήνεις να πεινά ένα άγριο θηρίο επαόριστο εξήγησε στον εαυτό της. Αναρωτιώνταν πότε άραγε θα προτιμούσε το άγνωστο καλύτερα από το γνωστό αλλά άπιαστο θήραμα. Σιγά σιγά είχε φτάσει σε ένα σημείο που δεχόταν και αυτή την πιθανότητα. Να τον έχανε ή να την έχανε κάποτε.

Κροκόδειλος σκέφτηκε. Γιατί όχι, αν είναι να 'ρθει θε να 'ρθεί, αλλιώς θα προσπεράσει.... θυμήθηκε την παροιμία, που της έλεγε η μητέρα της, όταν ήταν μικρή. Κάθισε νωχελικά στο καναπέ, ρούφηξε μια γουλιά νερό από το ποτήρι δίπλα της, άναψε την τηλεόραση και είδε, τι σύμπτωση... ένα κροκόδειλο να κατασπαράζει μια πανέμορφη και περήφανη αντιλόπη που έπεσε ανύποπτα στα κοφτερά και ενέλεητα σαγώνια του.

---
Copyright της φωτογραφίας: http://www.12see.de/userdaten/000041/71/bilder/krokodil.jpg/

Πόσα

2009-07-09T21:12:00.004+02:00

Πόσα ακόμα θα [σου] δώσω
μέχρι να παραδεχθώ
πως τίποτε
δε θα γεμίσει
την απόσταση
που επιμένεις να κρατάς
απεναντί μου;

Αναζητώντας

2009-06-28T22:51:00.004+02:00

Αναζητώντας

το αύριο καλύτερα
ζήσε το τώρα

Ιδίωμα...

2009-06-25T01:10:00.003+02:00

Δεν ένοιωθε λερωμένη. Δεν ένοιωθε άτιμα. Δεν ένοιωθε ότι κάποιον αδίκησε. Κουρασμένη αλλά ήρεμη ανακαλούσε στην μνήμη την ροή της ημέρας. Ο πρώτος εραστής, ρωμαλέος, γνώριζε το ρόλο του και τον πληρούσε ευχαρίστως. Ο δεύτερος τον αρνιόταν λες πεισματικά, αλλά να που έσπασε την αποχή από μόνος. Ο τρίτος, όμοια με κροκόδειλο, περίμενε με ανοιχτό το σαγόνι στην άκρη του ποταμιού το θήραμα που απρόσεκτα εκεί μοιραίο καταφύγιο θα ψάξει. Δεν θα την πείραζε το δάγκωμα στην επόμενη συνάντηση. Τι ένας, τι δύο, τι τρεις εραστές σκέφτηκε. Καλός ο καθένας ξεχωριστά για το ρόλο του. Παραμύθι η μονογαμική ανάγκη της γυναίκας; Παραμύθι η ανάγκη για σταθερότητα και σιγουριά; Παραμύθι η ανάγκη εντιμότητας; Ναι και όχι έπρεπε να παραδεχτεί. Εξαρτάται από το χρόνο και τα πρόσωπα που λαμβάνουν μέρος στο παιχνίδι. Άλλωστε ποιος και τι ορίζει τι είναι εντιμότητα; Πόσα όρια, καθημερινά παραμερίζονται ή μεταφέρονται; Αρχές και αξίες που μικροί είχαμε, αποδεικνύονται στην πορεία του χρόνου απλές προτροπές, κοινωνικοί κανόνες και η τήρησή των όχι απαραίτητα αναγκαστική. Στενοί οι κανόνες; Αλλάζουμε κοινωνία και συνεχίζουμε. Αλλάξαμε; Χαλάσαμε; Και τα θεωρούμε όλα σχετικά; "Χάλασε;" αναρωτήθηκε. Δεν είχε λόγο να κρύβεται πίσω από την πλειοψηφία. Στις γενικότητες. Χάλασε; Πως και δεν είχε τύψεις; Θα έπρεπε να έχει για να είναι σωστό άτομο; Δεν ένοιωθε λιγότερο σωστή ή λάθος από ότι πριν 2 ή 10 χρόνια. "Μεγαλώνω" σκέφτηκε. "Να που για κάτι είναι καλό και αυτό" είπε φωναχτά, πατώντας το κόκκινο κουμπί του τηλεκοντρόλ.
Σκοτάδι γέμισε τον άδειο χώρο που απελευθέρωσε η σβησμένη τηλεόραση. Η ησυχία της νύχτας την καλούσε να αφεθεί μαλακά στην αγκαλιά της. Συνέδεσε το laptop στο φορτωτή της μπαταρίας και βυθίστηκε απαλά στο στρώμα. "Ποιον θα δώ άραγε" αναρωτήθηκε; Τον πρώτο, το δεύτερο ή τον τρίτο; "Σίγουρα τον τέταρτο" σκέφτηκε γνωρίζοντας το λογικό λάθος της πρότασης. "Ε και;" απάντησε μια φωνούλα από μέσα της. Η λογική έτσι και αλλιώς δεν ήταν το σημαντικό χαρακτηριστικό ιδίωμά της.

yes we can

2009-06-17T22:34:00.003+02:00

Μπορούμε να γράφουμε μηνύματα στα ελληνικά στο iphone? Με το 3.0 update... yes we can :-)

Μπορούμε να απενεργοποιήσουμε την διπλή επενθύμιση για καινούργια μηνύματα στο iphone? Με το 3.0 update... yes we can :-)

Μπορούμε να στείλουμε ένα contact, μια φωτογραφία σε μήνυμα ή ένα μήνυμα κάποιου σε κάποιο άλλον στο iphone? Με το 3.0 update... yes we can :-)

Μπορούμε να έχουμε auto fill, ή αν δε μας αρέσει να το απενεργοποιήσουμε συμπληρώνοντας ένα form στον browser του internet στο iphone? Με το 3.0 update... yes we can :-)

Μπορούμε να ψάχνουμε σε όλα τα contacts, email ή και μουσικά κομμάτια στο iphone? Με το 3.0 update... yes we can :-)

Μπορούμε να ταρακουνήσουμε το iphone για να ανακατευθούν τα μουσικά κομμάτια του iphod και να παίξει κάτι άλλο? Με το 3.0 update... yes we can :-)

Ζητείται εργοδότης

2009-06-16T17:39:00.003+02:00

...που να χρειάζεται ένα αεριτζή, να τον κανακεύει όταν έχει κακοκεφιές, να του προσφέρει λιχουδιές ή μεζεδάκια (ανάλογα την διάθεση), να μην τον κουράζει με ηλιθιότητες, να του παρέχει χρόνο για να ψάχνει ότι ο αεριτζής θεωρεί σημαντικό να ερευνήσει, να του δίνει άδεια όταν από το πολύ το αεριτζίδικο κουράζεται και το σημαντικό να τον καλοπληρώνει στο τέλος του μήνα!!!

Χμμμμ... δύσκολο μου φαίνεται...

Αύριο

2009-06-14T21:29:00.002+02:00

Τι το αύριο
για σε φέρνει;
ποιος το ξέρει
ποιος το ξέρει

Μπουμπούκι το μέλλον
και θα ανθίζει;
ποιος γνωρίζει
ποιος γνωρίζει

Σήμερα και εχθές
αύριο παρελθόν
ιστορία χωρίς παρόν
χωρίς παρόν

Αντίο

2009-06-03T18:17:00.006+02:00

Ασπροκόκκινο ψάρι
δώρο μονόπλευρης αγάπης
εχθές το βράδυ
πέθανες

αλίμονο
δεν άφησες πολλά
εκεί που εμπόδισαν
την αγάπη ν'ανθίσει

Πόσο αληθές...

2009-06-02T00:49:00.004+02:00

Μόλις διάβασα το επόμενο

...Endlich war es mir vergönnt, den Mythos der Penelope zu verstehen, über den ich bei weitem nicht als einziger einem Irrtum erlegen war: Machen wir nicht alle nachts in uns die Person zunichte, die wir bei Tag darstellen, und umgekehrt?...

και η δικιά μου ελεύθερη μετάφραση στα Ελληνικά
...Επιτέλους ήμουν στην ευτυχή θέση να καταλαβάνω τον μύθο της Πηνελόπης, και ήμουν σίγουρος πως δεν ήμουν ο μόνος που είχε πέσει στο ίδιο λάθος: Δε καταστρέφουμε όλοι μας την νύχτα το πρόσωπο μέσα μας, το οποίο την ημέρα παρουσιάζουμε, και αντιστρόφως; ...

Από το βιβλίο "Der Professor" της Amélie Nothomb

Πρώτος έρωτας

2009-05-24T10:22:00.013+02:00

Αχ Κωστάκη μου καλέ
να ήξερα μωρέ
τι απόγινες που να'σαι
αν ακόμα με θυμάσαι

Τρία ήσουν, τέσσερα εγώ
στον κήπο παίζαμε κρυφτό
όταν δίναμε ροζ φιλιά
πίσω απ΄την τριανταφυλλιά

Λίγα έμειναν στην μνήμη
πιο πολλά κατέληξαν στην λήθη
πέρα απ'το ξυρισμένο σου κεφαλάκι
όταν έγινες πρωτάκι

Αχ Κωστάκη μου καλέ
τι θα έκανα αραγέ
τώρα αν ήξερα που είσαι
και ακόμα εμε θυμάσαι

Θα ερχόμουν να σε βρω
να ξαναζήσω τα ροζ τα σ΄αγαπώ
τα φιλιά της τριανταφυλλιάς
τα ζουμερά φρούτα της συκιάς;

Αχ Κωστάκη μου καλέ
ήταν όμορφο μωρέ
αυτό που ζήσαμε ήταν αγνό
σαν την ηλικία ανεπανάληπτο

___
Ως απάντηση στην πρόσκληση παιχνιδιού της Marinas

Μουσική...

2009-05-20T17:05:00.004+02:00

Μουσική ακούω
και ξαφνικά γαληνεύω
τι με πείραξε το πρωί;
το μεσημέρι τι με ενόχλησε;
τίποτε δεν μένει εκεί
που η μελωδία ακούμπησε

Μουσική ακούω
και υποσυνείδητα ηρεμώ
ποιες αγωνίες το βράδυ
τα όνειρα ταράζουν;
τίποτε δε μένει εκεί
που μελωδίες ησυχάζουν

Μουσική ακούω
και τον χρόνο χώρο χάνω
ποιο το χθες ήταν;
ποιο να είν' το αύριο, ποιο;
τίποτε δε μένει εκεί
που η μελωδία γεμίζει το μυαλό

Αντί-ποίημα

2009-05-13T18:31:00.005+02:00

Μια φορά και ενά καιρό
δεν κλήθηκε η ViSta στον χορό
έτσι δεν χόρεψε καλά
ούτε κούνησε την πονηρή ουρά
παρά έμεινε να κοιτάζει σαν χαζό
έξω από το μεγάλο παραθυρό
της τον ασχημομούρη τον κηπουρό

Limerick

2009-05-11T20:01:00.004+02:00

Μια κοπέλα από την ζεστή Σενεγάλη
με τροπική σπάνια ομορφιά μεγάλη
ποδόσφαιρο δεν ήξερε
και όμως τα κατήφερε
με ερωτικά παιχνίδια την Εθνική σωματικά να καταβάλει

Chill out

2009-05-08T16:31:00.002+02:00

Τέλος εβδομάδας
και η ανάγκη για ξεκούραση μεγάλη
είναι το αντικείμενο
η πίεση, το πόστο
όχι οι άνθρωποι είναι και μόνο

Τέλος εβδομάδας
αρχή σαββατοκύριακου
πόσα θες να ζήσεις
πόσα να πρωτοπρολάβεις
μα που χρόνος να ανασάνεις;

Τέλος εβδομάδας
το λούκι γύρω σου ορατό
στο καναπέ ψάχνεις τις δυνάμεις
αλλά τίποτε δε βρίσκεις
μέχρι την Δευτέρα πίσω στο κλουβί σου να γυρίσεις